Oxunuşu / Transkripsiyası
Və kanə min duaihi əleyhis-sələmu fi yəvmil-fitrə izənsərəfə min salatihi qamə qaimən summə-stəqbələl-qiblata, və fi yəvmil-cumuh, fə-qal: \n\nYa mən yərhəmu mən la yərhəmuhul-ıbad, və ya mən yəqbəlu mən la təqbəluhul-bilad. \n\nVə ya mən la yəhtəqıru əhləl-hacəti ileyh, və ya mən la yuxəyyibul-mulıhhinə əleyh. \n\nVə ya mən la yəcbəhu bir-rəddi əhləd-dalləti əleyh, və ya mən yəctəbi sağira ma yuthəfu bih, və yəşkuru yəsira ma yu'məlu ləh. \n\nVə ya mən yəşkuru aləl-qalil, və yucazi bil-cəlil. Və ya mən yədnu ila mən dəna minh. \n\nVə ya mən yəd'u ila nəfsihi mən ədbərə ənh. Və ya mən la yuğəyyirun-ni'mətə, və la yubadiru bin-naqiməh. \n\nVə ya mən yusmirul-həsənətə hətta yunmiyəha, və yətəcavuzu anis-seyyiəti hətta yu'əffiyəha. \n\nİnsərəfətil-amalu dunə məda kərəmikə bil-hacat, vəmtələət bi-fəydi cudikə əv'iyətut-təlibat, və təfəssəxət dunə buluğı nə'tikəs-sifat, fə-ləkəl-uluvvul-ə'la fəvqa kulli al, vəl-cəlalul-əmcədu fəvqa kulli cəlal. \n\nKullu cəlilin ındəkə sağir, və kullu şərifin fi cənbi şərəfikə həqir. Xabəl-vafidunə ala ğəyrik, və xəsirəl-mutəarridunə illa lək, və daəl-mulimmunə illa bik, və əcbəbəl-muntəciunə illa mənintəcəə fədlik. \n\nBabukə məftuhun lir-rağıbin, və cudukə mubahun lis-sailin, və iğasətukə qaribətun minəl-mustəğisin. \n\nLa yəxibu minkəl-amilun, və la yəy'əsu min ataikəl-mutəarridun, və la yəşqa bi-naqimətikəl-mustəğfirun. \n\nRizqukə məbsutun li-mən asak, və hilmukə mu'təridun li-mən navak. \n\nAdətukəl-ihsanu iləl-musiin, və sunnətükəl-ibqau aləl-mu'tədin, hətta ləqad ğərrəthum ənatukə ənir-rucu', və saddəhum imhalukə ənin-nuzu'. \n\nVə innəma təənneytə bihim liyəfiu ila əmrik, və əmhəltəhum siqatən bi-dəvami mulkik. \n\nFə-mən kanə min əhlis-səadəti xətəmtə ləhu biha, və mən kanə min əhlis-şəqavəti xəzəltəhu ləha. \n\nKulluhum sairunə ila hukmik, və umuruhum ailətun ila əmrik. Ləm yəhin ala tuli muddətihim sultanuk, və ləm yədhad li-tərki muacələtihim burhanuk. \n\nHuccətukə qaimətun la tudhad, və sultanukə sabitun la yəzul. \n\nFəl-vəylud-daimu li-mən cənəhə ank, vəl-xəybətul-xazilətu li-mən xabə mink, vəş-şəqaul-əşqa li-mən iğtərrə bik. \n\nMa əksərə təsərrufəhu fi azabik, və ma ətvələ təraddudəhu fi ıqabik, və ma əb'ədə ğayətəhu minəl-fərəc, və ma əqnətahu min suhulətil-məxrəc! Adlən min qadaikə la təcuru fih, və insafən min hukmikə la təhifu əleyh. \n\nFə-qad zahərtəl-hucəc, və əbləytəl-ə'zar, və qad təqaddəmtə bil-və'id, və tələttəftə fit-tərğib, və darabtəl-əmsal, və ətəltəl-imhal, və əxxərtə və əntə mustəti'un lil-muacələh, və təənneytə və əntə məliun bil-mubadarəh. \n\nLəm təkun ənatukə acza, və la imhalukə vəhna, və la imsakukə ğəfləh, və la intizarukə mudarah, bəl li-təkunə huccətukə əbləğ, və kərəmukə əkməl, və ihsanukə əvfa, və ni'mətükə ətəmm. \n\nKullu zalikə kanə və ləm təzəl, və huve kainun və la təzal. \n\nHuccətukə əcellu min ən tusəfə bi-kulliha, və məcdukə ərfə'u min ən yuhəddə bi-kunhih, və ni'mətükə əksəru min ən tuhsa bi-əsriha, və ihsanukə əksəru min ən tuşkərə ala əqallih. \n\nVə qad qassərə biyəs-sukutu ən təhmidik, və fəhhəhəniyəl-imsaku ən təmcidik, və qusarayəl-iqraru bil-husur, la rəğbətən ya İlahi bəl acza. \n\nFə-ha əna za əummukə bil-vifadəh, və əs'əlukə husnər-rifadəh, fə-salli ala Muhəmmədin və alih. \n\nVəs-mə' nəcvay, vəstəcib duai, və la təxtim yəvmi bi-xəybəti, və la təcbəhni bir-rəddi fi məs'ələti, və əkrim min ındikə munsərəfi, və iləykə munqaləbi. \n\nİnnəkə ğəyru daıqin bi-ma turid, və la acizin amma tus'əl, və əntə ala kulli şəy'in qadir, və la həvlə və la quvvətə illa billahil-Aliyyil-Azim.
1
Səhifeyi-Səccadiyyə
:وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلامُ فِي يَوْمِ الْفِطْرِ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلاتِهِ قَامَ قَائِما ثُمّ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ، وَ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ، فَقَالَ
يَا مَنْ يَرْحَمُ مَنْ لا يَرْحَمُهُ الْعِبَادُ وَ يَا مَنْ يَقْبَلُ مَنْ لا تَقْبَلُهُ الْبِلادُ وَ يَا مَنْ لا يَحْتَقِرُ أَهْلَ الْحَاجَةِ إِلَيْهِ وَ يَا مَنْ لا يُخَيّبُ الْمُلِحّينَ عَلَيْهِ. وَ يَا مَنْ لا يَجْبَهُ بِالرّدّ أَهْلَ الدّالّةِ عَلَيْهِ وَ يَا مَنْ يَجْتَبِي صَغِيرَ مَا يُتْحَفُ بِهِ، وَ يَشْكُرُ يَسِيرَ مَا يُعْمَلُ لَهُ. وَ يَا مَنْ يَشْكُرُ عَلَي الْقَلِيلِ وَ.يُجَازِي بِالْجَلِيلِ وَ يَا مَنْ يَدْنُو إِلَي مَنْ دَنَا مِنْهُ
وَ يَا مَنْ يَدْعُو إِلَي نَفْسِهِ مَنْ أَدْبَرَ عَنْهُ. وَ يَا مَنْ لا يُغَيّرُ النّعْمَةَ، وَ لا يُبَادِرُ بِالنّقِمَةِ. وَ يَا مَنْ يُثْمِرُ الْحَسَنَةَ حَتّي يُنْمِيَهَا، وَ يَتَجَاوَزُ عَنِ السّيّئَةِ حَتّي يُعَفّيَهَا. انْصَرَفَتِ الآْمَالُ دُونَ مَدَي كَرَمِكَ بِالْحَاجَاتِ، وَ امْتَلَأَتْ بِفَيْضِ جُودِكَ أَوْعِيَةُ الطّلِبَاتِ، وَ تَفَسّخَتْ دُونَ بُلُوغِ نَعْتِكَ الصّفَاتُ، فَلَكَ الْعُلُوّ الْأَعْلَي فَوْقَ كُلّ عَالٍ، وَ الْجَلالُ الْأَمْجَدُ فَوْقَ كُلّ جَلالٍ. كُلّ جَلِيلٍ عِنْدَكَ صَغِيرٌ، وَ كُلّ شَرِيفٍ فِي جَنْبِ شَرَفِكَ حَقِيرٌ، خَابَ الْوَافِدُونَ عَلَي غَيْرِكَ، وَخَسِرَ الْمُتَعَرّضُونَ إِلا لَكَ، وَضَاعَ الْمُلِمّونَ إِلا بِكَ، وَ أَجْدَبَ الْمُنْتَجِعُونَ إِلا مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَكَ بَابُكَ مَفْتُوحٌ لِلرّاغِبِينَ، وَجُودُكَ مُبَاحٌ لِلسّائِلِينَ، وَإِغَاثَتُكَ قَرِيبَةٌ مِنَ الْمُسْتَغِيثِينَ. لا يَخِيبُ مِنْكَ الآْمِلُونَ، وَلا يَيْأَسُ مِنْ
عَطَائِكَ الْمُتَعَرّضُونَ،
وَلا يَشْقَي بِنَقِمَتِكَ الْمُسْتَغْفِرُونَ. رِزْقُكَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاكَ، وَ حِلْمُكَ مُعْتَرِضٌ لِمَنْ نَاوَاكَ، عَادَتُكَ الْإِحْسَانُ إِلَي الْمُسِيئِينَ، وَسُنّتُكَ الْإِبْقَاءُ عَلَي الْمُعْتَدِينَ حَتّي لَقَدْ غَرّتْهُمْ أَنَاتُكَ عَنِ الرّجُوعِ، وَصَدّهُمْ إِمْهَالُكَ عَنِ النّزُوعِ. وَإِنّمَا تَأَنّيْتَ بِهِمْ لِيَفِيئُوا إِلَي أَمْرِكَ، وَأَمْهَلْتَهُمْ ثِقَةً بِدَوَامِ مُلْكِكَ، فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السّعَادَةِ خَتَمْتَ لَهُ بِهَا، وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشّقَاوَةِ خَذَلْتَهُ لَهَا. كُلّهُمْ صَائِرُونَ، إِلَي حُكْمِكَ، وَأَمُورُهُمْ آئِلَةٌ إِلَي أَمْرِكَ، لَمْ يَهِنْ عَلَي طُولِ مُدّتِهِمْ سُلْطَانُكَ، وَلَمْ يَدْحَضْ لِتَرْكِ مُعَاجَلَتِهِمْ بُرْهَانُكَ. حُجّتُكَ قَائِمَةٌ لا تُدْحَضُ، وَسُلْطَانُكَ ثَابِتٌ لا يَزُولُ، فَالْوَيْلُ الدّائِمُ لِمَنْ جَنَحَ عَنْكَ، وَالْخَيْبَةُ الْخَاذِلَةُ لِمَنْ خَابَ مِنْكَ، وَالشّقَاءُ الْأَشْقَي لِمَنِ اغْتَرّ بِكَ. مَا أَكْثَرَ
تَصَرّفَهُ فِي عَذَابِكَ، وَمَا أَطْوَلَ تَرَدّدَهُ فِي عِقَابِكَ، وَ مَا أَبْعَدَ غَايَتَهُ مِنَ الْفَرَجِ،
وَمَا أَقْنَطَهُ مِنْ سُهُولَةِ الْمَخْرَجِ عَدْلا مِنْ قَضَائِكَ لا تَجُورُ فِيهِ، وَ إِنْصَافا مِنْ حُكْمِكَ لا تَحِيفُ عَلَيْهِ. فَقَدْ ظَاهَرْتَ الْحُجَجَ، وَأَبْلَيْتَ الْأَعْذَارَ، وَ قَدْ تَقَدّمْتَ بِالْوَعِيدِ، وَ تَلَطّفْتَ فِي التّرْغِيبِ، وَضَرَبْتَ الْأَمْثَالَ، وَأَطَلْتَ الْإِمْهَالَ، وَأَخّرْتَ وَأَنْتَ مُسْتَطِيعٌ لِلمُعَاجَلَةِ، وَ تَأَنّيْتَ وَأَنْتَ مَلِيءٌ بِالْمُبَادَرَةِ لَمْ تَكُنْ أَنَاتُكَ عَجْزا، وَلا إِمْهَالُكَ وَهْنا، وَلا إِمْسَاكُكَ غَفْلَةً، وَلا انْتِظَارُكَ مُدَارَاةً، بَلْ لِتَكُونَ حُجّتُكَ أَبْلَغَ، وَكَرَمُكَ أَكْمَلَ، وَ إِحْسَانُكَ أَوْفَي، وَنِعْمَتُكَ أَتَمّ، كُلّ ذَلِكَ كَانَ وَلَمْ تَزَلْ، وَهُوَ كَائِنٌ وَلا تَزَالُ. حُجّتُكَ أَجَلّ مِنْ أَنْ تُوصَفَ بِكُلّهَا، وَمَجْدُكَ أَرْفَعُ مِنْ أَنْ يُحَدّ بِكُنْهِهِ، وَنِعْمَتُكَ أَكْثَرُ مِنْ أَنْ تُحْصَي بِأَسْرِهَا، وَإِحْسَانُكَ أَكْثَرُ مِنْ أَنْ تُشْكَرَ عَلَي أَقَلّهِ َ قَدْ قَصّرَ بِيَ
السّكُوتُ عَنْ تَحْمِيدِكَ،
وَفَهّهَنِيَ الْإِمْسَاكُ عَنْ تَمْجِيدِكَ، وَقُصَارَايَ الْإِقْرَارُ بِالْحُسُورِ، لا رَغْبَةً يَا إِلَهِي بَلْ عَجْزا. فَهَا أَنَا ذَا أَؤُمّكَ بِالْوِفَادَةِ، وَأَسْأَلُكَ حُسْنَ الرّفَادَةِ، فَصَلّ عَلَي مُحَمّدٍ وَآلِهِ، وَاسْمَعْ نَجْوَايَ، وَاسْتَجِبْ دُعَائِي، وَلا تَخْتِمْ يَوْمِي بِخَيْبَتِي، وَلا تَجْبَهْنِي بِالرّدّ فِي مَسْأَلَتِي، وَأَكْرِمْ مِنْ عِنْدِكَ مُنْصَرَفِي، وَإِلَيْكَ مُنْقَلَبِي، إِنّكَ غَيْرُ ضَائِقٍ بِمَا تُرِيدُ، وَلا عَاجِزٍ عَمّا تُسْأَلُ، وَأَنْتَ عَلَي كُلّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوّةَ إِلا.بِاللّهِ الْعَلِيّ الْعَظِيمِ
Ey bəndələrin rəhm etmədiyinə rəhm edən, ey şəhərlərin qəbul etmədiyini qəbul edən, ey istək-ləri ilə yanına gələnləri xar etməyən, ey israr edənləri ümidsiz etməyən, ey təvəqqö edənlərin sinəsinə rədd əlini vurmayan, ey dəyərsiz töhfələri qəbul edən, ey ən az işlərə minnətdar olan, ey kiçik əmələ dəyər verən, onlara böyük muzd verən, ey ona yaxınlaşana yaxınlaşan, \nəgər ondan uzaqlaşsalar özünə dəvət edən, ey ne’mətini dəyişməyən, intiqama tələsməyən, ey yaxşılığı artırasan deyə o işi qarşıya çıxaran, pisliyi aradan qaldırasan deyə ondan keçirsən, arzular kərəminin sonuna yetməzdən öncə yerinə yetib geri döndülər, vəsflər sənin sonuna yetməzdən öncə yerinə yetib geri döndülər, tələb qabları bəxşişinin feyzi ilə dolduran, vəsflər sənin vəsfinin sonuna yetməzdən öncə dayandılar, şübhəsiz ki, hər bir üstünlükdən daha üstün ucalıq Sənə məxsusdur, hər bir cəlal üzərindəki təqdis sənə məxsusdur. Böyüklüyün önündə hər bir şərəf rəzildir, Səndən başaqlarına üz gətirənlər ümidsiz oldular, Sənin vücudundan savayı başqa bir şey istəyənlə zərərə düşdülər, dərgahından başqa yerə pənah aparanlar həlak oldular, fəzilətdən savayı ayrı şeyi istəyənlər yoxsullaşdır. Rəhmətinin qapıları bütün istəyənlərin üzünə açıqdır, gədalara edilən bəxşişin əvəzidir, dad edənlərin fəryadına yetməyin yaxındır, arzusu olanlar Səndən ümidlərini üzmürlər, hacətləri olanlar bəxşişindən məhrum olmurlar, \nistiğfar edənlər əfvindən qara bəxt olmurlar, ruzi süfrən günahkarlara da açılmışdır, həlimliyin düşmənlərinə də şamil olur, pislərə yaxşılıq etmək Sənin üçün bir adətdir, təcavüz-karlara rəhm etmək sünnətindir, hətta həlimliyin onları tövbədən qafil etdi, möhlət verməyin günahlarından çəkinməyindən saxladı, halbuki geri dönsünlər deyə onlarla yalnız Sən həlim olmusan, onlara yalnız səltənətinin davamına yəqinin olduğun üçün möhlət vermisən, səadət əhli olanın işini sonda səadətə yetirdin, bədbəxt olanı da öz qara bəxtinin öhdəsinə qoydun, hamı sənin hökmünə boyun əyəcək, işlərinin qayıdışı sənin əmrinə sarı olacaqdır, onlara verdiyin möhlətlə şahlığın süstləşmir, mühakimə olun-maqlarını tə’xirə salmaqla dəlil aradan getmir. Höccətin möhkəm və yerində durmaqdadır, batil olmur, səltənətin sabitdir, fəna qəbul etmir, belə olduqda Səndən üz döndərənə vay olsun, zillət səndən ümidini üzənə məxsusdur, bədbəxtçiliyin ən böyüyü Sənə qarşı məğrur olmaqdır, necə də ağır əzablər dadacaqdır! \nəzabındakı sərgərdanlıq nə qədər də uzun olacaqdır, açılan arzular belə bir insandan nə qədər uzaqdır! əzabından çıxmağının asan olma-sına ümidsizlüyü çoxdur! Bütün bunlar Sənin cövr etmədiyin cəzan, zülmə bulaşmayan insaflı hök-mün əsasındadır. ×ünki ardıcıl olaraq höccətini sona yetirdin, hidayət ola biləcəyi şeyləri ona bəyan etdin, lütf göstərək həqiqətə sarı rəğbət-ləndirdin, insanların özlərinə gəlib ayılmaları üçün məsəllər çəkdin, onlara uzun möhlət verdin, əzab etməkdə qüdrətin var ikən cəzanı tə’xirə saldın, tələsə bildiyin halda həlimlik göstərdin, həlimliyin acizlik, möhlət verməyin süstlük, çəkinməyin xəbərsizliyin, tə’xirə salmağın müla-yimlik və saziş üzündən deyildi, bəlkə buna görə-dir ki, hacətin daha düzgün, böyüklüyün daha kamil, ehsanın daha geniş, və ne’mətin daha da təkmilləşsin, bütün bunlar olmuş, indi də var və bundan sonra da olacaq, sənin haccətin vəsf edildiyindən daha kamildir, ucalığın daha ucadır, ne’mətlərin saya gəlməkdən daha çoxdur, ne’mətin kiminsə onun ən azına belə şükr etməkdən daha artıqdır, \nartıq dilin söz çatdırmasında çarəsiz qalması məni Sənin tə’rifini davam etdirməkdən aciz etmiş, həmd-Sənaya açılan dilim işdən düşmüş, son gücüm çarəsizliyə etiraf edim, sitayişinə rəğbətimdə səhlənkarlığa görə deyil-ey mənəm ki, dərgahına üz gətirmişəm, və Səndən mənə yaxşı ziyafət verməyinin fikrindəyəm, belə isə Muhəmməd və onun soyuna salam yetir və dərdimi eşit, duamı qəbul et, gündüzümü yoxsuluq içrə gecəyə çatdırma, istədiy im şeydə rədd əlimi sinəmə vurma, Sənin hüzurundan gedib dərgahına qayıtmağımı əziz tut, çünki, Sən istənilən şeydə çətinliyə düçar olmursan, hacətlər önündə aciz-lənmirsən, və hər şeyə qadirsən, ulu və əzəmətli Allahdan savayı kimsədə bir qüvvət və qüdrət yoxdur!
Orijinal Ərəbcə Mətni (Tam)
Səhifeyi-Səccadiyyə
:وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلامُ فِي يَوْمِ الْفِطْرِ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلاتِهِ قَامَ قَائِما ثُمّ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ، وَ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ، فَقَالَ
يَا مَنْ يَرْحَمُ مَنْ لا يَرْحَمُهُ الْعِبَادُ وَ يَا مَنْ يَقْبَلُ مَنْ لا تَقْبَلُهُ الْبِلادُ وَ يَا مَنْ لا يَحْتَقِرُ أَهْلَ الْحَاجَةِ إِلَيْهِ وَ يَا مَنْ لا يُخَيّبُ الْمُلِحّينَ عَلَيْهِ. وَ يَا مَنْ لا يَجْبَهُ بِالرّدّ أَهْلَ الدّالّةِ عَلَيْهِ وَ يَا مَنْ يَجْتَبِي صَغِيرَ مَا يُتْحَفُ بِهِ، وَ يَشْكُرُ يَسِيرَ مَا يُعْمَلُ لَهُ. وَ يَا مَنْ يَشْكُرُ عَلَي الْقَلِيلِ وَ.يُجَازِي بِالْجَلِيلِ وَ يَا مَنْ يَدْنُو إِلَي مَنْ دَنَا مِنْهُ
وَ يَا مَنْ يَدْعُو إِلَي نَفْسِهِ مَنْ أَدْبَرَ عَنْهُ. وَ يَا مَنْ لا يُغَيّرُ النّعْمَةَ، وَ لا يُبَادِرُ بِالنّقِمَةِ. وَ يَا مَنْ يُثْمِرُ الْحَسَنَةَ حَتّي يُنْمِيَهَا، وَ يَتَجَاوَزُ عَنِ السّيّئَةِ حَتّي يُعَفّيَهَا. انْصَرَفَتِ الآْمَالُ دُونَ مَدَي كَرَمِكَ بِالْحَاجَاتِ، وَ امْتَلَأَتْ بِفَيْضِ جُودِكَ أَوْعِيَةُ الطّلِبَاتِ، وَ تَفَسّخَتْ دُونَ بُلُوغِ نَعْتِكَ الصّفَاتُ، فَلَكَ الْعُلُوّ الْأَعْلَي فَوْقَ كُلّ عَالٍ، وَ الْجَلالُ الْأَمْجَدُ فَوْقَ كُلّ جَلالٍ. كُلّ جَلِيلٍ عِنْدَكَ صَغِيرٌ، وَ كُلّ شَرِيفٍ فِي جَنْبِ شَرَفِكَ حَقِيرٌ، خَابَ الْوَافِدُونَ عَلَي غَيْرِكَ، وَخَسِرَ الْمُتَعَرّضُونَ إِلا لَكَ، وَضَاعَ الْمُلِمّونَ إِلا بِكَ، وَ أَجْدَبَ الْمُنْتَجِعُونَ إِلا مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَكَ بَابُكَ مَفْتُوحٌ لِلرّاغِبِينَ، وَجُودُكَ مُبَاحٌ لِلسّائِلِينَ، وَإِغَاثَتُكَ قَرِيبَةٌ مِنَ الْمُسْتَغِيثِينَ. لا يَخِيبُ مِنْكَ الآْمِلُونَ، وَلا يَيْأَسُ مِنْ
عَطَائِكَ الْمُتَعَرّضُونَ،
وَلا يَشْقَي بِنَقِمَتِكَ الْمُسْتَغْفِرُونَ. رِزْقُكَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاكَ، وَ حِلْمُكَ مُعْتَرِضٌ لِمَنْ نَاوَاكَ، عَادَتُكَ الْإِحْسَانُ إِلَي الْمُسِيئِينَ، وَسُنّتُكَ الْإِبْقَاءُ عَلَي الْمُعْتَدِينَ حَتّي لَقَدْ غَرّتْهُمْ أَنَاتُكَ عَنِ الرّجُوعِ، وَصَدّهُمْ إِمْهَالُكَ عَنِ النّزُوعِ. وَإِنّمَا تَأَنّيْتَ بِهِمْ لِيَفِيئُوا إِلَي أَمْرِكَ، وَأَمْهَلْتَهُمْ ثِقَةً بِدَوَامِ مُلْكِكَ، فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السّعَادَةِ خَتَمْتَ لَهُ بِهَا، وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشّقَاوَةِ خَذَلْتَهُ لَهَا. كُلّهُمْ صَائِرُونَ، إِلَي حُكْمِكَ، وَأَمُورُهُمْ آئِلَةٌ إِلَي أَمْرِكَ، لَمْ يَهِنْ عَلَي طُولِ مُدّتِهِمْ سُلْطَانُكَ، وَلَمْ يَدْحَضْ لِتَرْكِ مُعَاجَلَتِهِمْ بُرْهَانُكَ. حُجّتُكَ قَائِمَةٌ لا تُدْحَضُ، وَسُلْطَانُكَ ثَابِتٌ لا يَزُولُ، فَالْوَيْلُ الدّائِمُ لِمَنْ جَنَحَ عَنْكَ، وَالْخَيْبَةُ الْخَاذِلَةُ لِمَنْ خَابَ مِنْكَ، وَالشّقَاءُ الْأَشْقَي لِمَنِ اغْتَرّ بِكَ. مَا أَكْثَرَ
تَصَرّفَهُ فِي عَذَابِكَ، وَمَا أَطْوَلَ تَرَدّدَهُ فِي عِقَابِكَ، وَ مَا أَبْعَدَ غَايَتَهُ مِنَ الْفَرَجِ،
وَمَا أَقْنَطَهُ مِنْ سُهُولَةِ الْمَخْرَجِ عَدْلا مِنْ قَضَائِكَ لا تَجُورُ فِيهِ، وَ إِنْصَافا مِنْ حُكْمِكَ لا تَحِيفُ عَلَيْهِ. فَقَدْ ظَاهَرْتَ الْحُجَجَ، وَأَبْلَيْتَ الْأَعْذَارَ، وَ قَدْ تَقَدّمْتَ بِالْوَعِيدِ، وَ تَلَطّفْتَ فِي التّرْغِيبِ، وَضَرَبْتَ الْأَمْثَالَ، وَأَطَلْتَ الْإِمْهَالَ، وَأَخّرْتَ وَأَنْتَ مُسْتَطِيعٌ لِلمُعَاجَلَةِ، وَ تَأَنّيْتَ وَأَنْتَ مَلِيءٌ بِالْمُبَادَرَةِ لَمْ تَكُنْ أَنَاتُكَ عَجْزا، وَلا إِمْهَالُكَ وَهْنا، وَلا إِمْسَاكُكَ غَفْلَةً، وَلا انْتِظَارُكَ مُدَارَاةً، بَلْ لِتَكُونَ حُجّتُكَ أَبْلَغَ، وَكَرَمُكَ أَكْمَلَ، وَ إِحْسَانُكَ أَوْفَي، وَنِعْمَتُكَ أَتَمّ، كُلّ ذَلِكَ كَانَ وَلَمْ تَزَلْ، وَهُوَ كَائِنٌ وَلا تَزَالُ. حُجّتُكَ أَجَلّ مِنْ أَنْ تُوصَفَ بِكُلّهَا، وَمَجْدُكَ أَرْفَعُ مِنْ أَنْ يُحَدّ بِكُنْهِهِ، وَنِعْمَتُكَ أَكْثَرُ مِنْ أَنْ تُحْصَي بِأَسْرِهَا، وَإِحْسَانُكَ أَكْثَرُ مِنْ أَنْ تُشْكَرَ عَلَي أَقَلّهِ َ قَدْ قَصّرَ بِيَ
السّكُوتُ عَنْ تَحْمِيدِكَ،
وَفَهّهَنِيَ الْإِمْسَاكُ عَنْ تَمْجِيدِكَ، وَقُصَارَايَ الْإِقْرَارُ بِالْحُسُورِ، لا رَغْبَةً يَا إِلَهِي بَلْ عَجْزا. فَهَا أَنَا ذَا أَؤُمّكَ بِالْوِفَادَةِ، وَأَسْأَلُكَ حُسْنَ الرّفَادَةِ، فَصَلّ عَلَي مُحَمّدٍ وَآلِهِ، وَاسْمَعْ نَجْوَايَ، وَاسْتَجِبْ دُعَائِي، وَلا تَخْتِمْ يَوْمِي بِخَيْبَتِي، وَلا تَجْبَهْنِي بِالرّدّ فِي مَسْأَلَتِي، وَأَكْرِمْ مِنْ عِنْدِكَ مُنْصَرَفِي، وَإِلَيْكَ مُنْقَلَبِي، إِنّكَ غَيْرُ ضَائِقٍ بِمَا تُرِيدُ، وَلا عَاجِزٍ عَمّا تُسْأَلُ، وَأَنْتَ عَلَي كُلّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوّةَ إِلا.بِاللّهِ الْعَلِيّ الْعَظِيمِ
Oxunuşu / Transkripsiyası
Və kanə min duaihi əleyhis-sələmu fi yəvmil-fitrə izənsərəfə min salatihi qamə qaimən summə-stəqbələl-qiblata, və fi yəvmil-cumuh, fə-qal: \n\nYa mən yərhəmu mən la yərhəmuhul-ıbad, və ya mən yəqbəlu mən la təqbəluhul-bilad. \n\nVə ya mən la yəhtəqıru əhləl-hacəti ileyh, və ya mən la yuxəyyibul-mulıhhinə əleyh. \n\nVə ya mən la yəcbəhu bir-rəddi əhləd-dalləti əleyh, və ya mən yəctəbi sağira ma yuthəfu bih, və yəşkuru yəsira ma yu'məlu ləh. \n\nVə ya mən yəşkuru aləl-qalil, və yucazi bil-cəlil. Və ya mən yədnu ila mən dəna minh. \n\nVə ya mən yəd'u ila nəfsihi mən ədbərə ənh. Və ya mən la yuğəyyirun-ni'mətə, və la yubadiru bin-naqiməh. \n\nVə ya mən yusmirul-həsənətə hətta yunmiyəha, və yətəcavuzu anis-seyyiəti hətta yu'əffiyəha. \n\nİnsərəfətil-amalu dunə məda kərəmikə bil-hacat, vəmtələət bi-fəydi cudikə əv'iyətut-təlibat, və təfəssəxət dunə buluğı nə'tikəs-sifat, fə-ləkəl-uluvvul-ə'la fəvqa kulli al, vəl-cəlalul-əmcədu fəvqa kulli cəlal. \n\nKullu cəlilin ındəkə sağir, və kullu şərifin fi cənbi şərəfikə həqir. Xabəl-vafidunə ala ğəyrik, və xəsirəl-mutəarridunə illa lək, və daəl-mulimmunə illa bik, və əcbəbəl-muntəciunə illa mənintəcəə fədlik. \n\nBabukə məftuhun lir-rağıbin, və cudukə mubahun lis-sailin, və iğasətukə qaribətun minəl-mustəğisin. \n\nLa yəxibu minkəl-amilun, və la yəy'əsu min ataikəl-mutəarridun, və la yəşqa bi-naqimətikəl-mustəğfirun. \n\nRizqukə məbsutun li-mən asak, və hilmukə mu'təridun li-mən navak. \n\nAdətukəl-ihsanu iləl-musiin, və sunnətükəl-ibqau aləl-mu'tədin, hətta ləqad ğərrəthum ənatukə ənir-rucu', və saddəhum imhalukə ənin-nuzu'. \n\nVə innəma təənneytə bihim liyəfiu ila əmrik, və əmhəltəhum siqatən bi-dəvami mulkik. \n\nFə-mən kanə min əhlis-səadəti xətəmtə ləhu biha, və mən kanə min əhlis-şəqavəti xəzəltəhu ləha. \n\nKulluhum sairunə ila hukmik, və umuruhum ailətun ila əmrik. Ləm yəhin ala tuli muddətihim sultanuk, və ləm yədhad li-tərki muacələtihim burhanuk. \n\nHuccətukə qaimətun la tudhad, və sultanukə sabitun la yəzul. \n\nFəl-vəylud-daimu li-mən cənəhə ank, vəl-xəybətul-xazilətu li-mən xabə mink, vəş-şəqaul-əşqa li-mən iğtərrə bik. \n\nMa əksərə təsərrufəhu fi azabik, və ma ətvələ təraddudəhu fi ıqabik, və ma əb'ədə ğayətəhu minəl-fərəc, və ma əqnətahu min suhulətil-məxrəc! Adlən min qadaikə la təcuru fih, və insafən min hukmikə la təhifu əleyh. \n\nFə-qad zahərtəl-hucəc, və əbləytəl-ə'zar, və qad təqaddəmtə bil-və'id, və tələttəftə fit-tərğib, və darabtəl-əmsal, və ətəltəl-imhal, və əxxərtə və əntə mustəti'un lil-muacələh, və təənneytə və əntə məliun bil-mubadarəh. \n\nLəm təkun ənatukə acza, və la imhalukə vəhna, və la imsakukə ğəfləh, və la intizarukə mudarah, bəl li-təkunə huccətukə əbləğ, və kərəmukə əkməl, və ihsanukə əvfa, və ni'mətükə ətəmm. \n\nKullu zalikə kanə və ləm təzəl, və huve kainun və la təzal. \n\nHuccətukə əcellu min ən tusəfə bi-kulliha, və məcdukə ərfə'u min ən yuhəddə bi-kunhih, və ni'mətükə əksəru min ən tuhsa bi-əsriha, və ihsanukə əksəru min ən tuşkərə ala əqallih. \n\nVə qad qassərə biyəs-sukutu ən təhmidik, və fəhhəhəniyəl-imsaku ən təmcidik, və qusarayəl-iqraru bil-husur, la rəğbətən ya İlahi bəl acza. \n\nFə-ha əna za əummukə bil-vifadəh, və əs'əlukə husnər-rifadəh, fə-salli ala Muhəmmədin və alih. \n\nVəs-mə' nəcvay, vəstəcib duai, və la təxtim yəvmi bi-xəybəti, və la təcbəhni bir-rəddi fi məs'ələti, və əkrim min ındikə munsərəfi, və iləykə munqaləbi. \n\nİnnəkə ğəyru daıqin bi-ma turid, və la acizin amma tus'əl, və əntə ala kulli şəy'in qadir, və la həvlə və la quvvətə illa billahil-Aliyyil-Azim.
Azərbaycan Dili Tərcüməsi və Şərhi (Tam)
Ey bəndələrin rəhm etmədiyinə rəhm edən, ey şəhərlərin qəbul etmədiyini qəbul edən, ey istək-ləri ilə yanına gələnləri xar etməyən, ey israr edənləri ümidsiz etməyən, ey təvəqqö edənlərin sinəsinə rədd əlini vurmayan, ey dəyərsiz töhfələri qəbul edən, ey ən az işlərə minnətdar olan, ey kiçik əmələ dəyər verən, onlara böyük muzd verən, ey ona yaxınlaşana yaxınlaşan, \nəgər ondan uzaqlaşsalar özünə dəvət edən, ey ne’mətini dəyişməyən, intiqama tələsməyən, ey yaxşılığı artırasan deyə o işi qarşıya çıxaran, pisliyi aradan qaldırasan deyə ondan keçirsən, arzular kərəminin sonuna yetməzdən öncə yerinə yetib geri döndülər, vəsflər sənin sonuna yetməzdən öncə yerinə yetib geri döndülər, tələb qabları bəxşişinin feyzi ilə dolduran, vəsflər sənin vəsfinin sonuna yetməzdən öncə dayandılar, şübhəsiz ki, hər bir üstünlükdən daha üstün ucalıq Sənə məxsusdur, hər bir cəlal üzərindəki təqdis sənə məxsusdur. Böyüklüyün önündə hər bir şərəf rəzildir, Səndən başaqlarına üz gətirənlər ümidsiz oldular, Sənin vücudundan savayı başqa bir şey istəyənlə zərərə düşdülər, dərgahından başqa yerə pənah aparanlar həlak oldular, fəzilətdən savayı ayrı şeyi istəyənlər yoxsullaşdır. Rəhmətinin qapıları bütün istəyənlərin üzünə açıqdır, gədalara edilən bəxşişin əvəzidir, dad edənlərin fəryadına yetməyin yaxındır, arzusu olanlar Səndən ümidlərini üzmürlər, hacətləri olanlar bəxşişindən məhrum olmurlar, \nistiğfar edənlər əfvindən qara bəxt olmurlar, ruzi süfrən günahkarlara da açılmışdır, həlimliyin düşmənlərinə də şamil olur, pislərə yaxşılıq etmək Sənin üçün bir adətdir, təcavüz-karlara rəhm etmək sünnətindir, hətta həlimliyin onları tövbədən qafil etdi, möhlət verməyin günahlarından çəkinməyindən saxladı, halbuki geri dönsünlər deyə onlarla yalnız Sən həlim olmusan, onlara yalnız səltənətinin davamına yəqinin olduğun üçün möhlət vermisən, səadət əhli olanın işini sonda səadətə yetirdin, bədbəxt olanı da öz qara bəxtinin öhdəsinə qoydun, hamı sənin hökmünə boyun əyəcək, işlərinin qayıdışı sənin əmrinə sarı olacaqdır, onlara verdiyin möhlətlə şahlığın süstləşmir, mühakimə olun-maqlarını tə’xirə salmaqla dəlil aradan getmir. Höccətin möhkəm və yerində durmaqdadır, batil olmur, səltənətin sabitdir, fəna qəbul etmir, belə olduqda Səndən üz döndərənə vay olsun, zillət səndən ümidini üzənə məxsusdur, bədbəxtçiliyin ən böyüyü Sənə qarşı məğrur olmaqdır, necə də ağır əzablər dadacaqdır! \nəzabındakı sərgərdanlıq nə qədər də uzun olacaqdır, açılan arzular belə bir insandan nə qədər uzaqdır! əzabından çıxmağının asan olma-sına ümidsizlüyü çoxdur! Bütün bunlar Sənin cövr etmədiyin cəzan, zülmə bulaşmayan insaflı hök-mün əsasındadır. ×ünki ardıcıl olaraq höccətini sona yetirdin, hidayət ola biləcəyi şeyləri ona bəyan etdin, lütf göstərək həqiqətə sarı rəğbət-ləndirdin, insanların özlərinə gəlib ayılmaları üçün məsəllər çəkdin, onlara uzun möhlət verdin, əzab etməkdə qüdrətin var ikən cəzanı tə’xirə saldın, tələsə bildiyin halda həlimlik göstərdin, həlimliyin acizlik, möhlət verməyin süstlük, çəkinməyin xəbərsizliyin, tə’xirə salmağın müla-yimlik və saziş üzündən deyildi, bəlkə buna görə-dir ki, hacətin daha düzgün, böyüklüyün daha kamil, ehsanın daha geniş, və ne’mətin daha da təkmilləşsin, bütün bunlar olmuş, indi də var və bundan sonra da olacaq, sənin haccətin vəsf edildiyindən daha kamildir, ucalığın daha ucadır, ne’mətlərin saya gəlməkdən daha çoxdur, ne’mətin kiminsə onun ən azına belə şükr etməkdən daha artıqdır, \nartıq dilin söz çatdırmasında çarəsiz qalması məni Sənin tə’rifini davam etdirməkdən aciz etmiş, həmd-Sənaya açılan dilim işdən düşmüş, son gücüm çarəsizliyə etiraf edim, sitayişinə rəğbətimdə səhlənkarlığa görə deyil-ey mənəm ki, dərgahına üz gətirmişəm, və Səndən mənə yaxşı ziyafət verməyinin fikrindəyəm, belə isə Muhəmməd və onun soyuna salam yetir və dərdimi eşit, duamı qəbul et, gündüzümü yoxsuluq içrə gecəyə çatdırma, istədiy im şeydə rədd əlimi sinəmə vurma, Sənin hüzurundan gedib dərgahına qayıtmağımı əziz tut, çünki, Sən istənilən şeydə çətinliyə düçar olmursan, hacətlər önündə aciz-lənmirsən, və hər şeyə qadirsən, ulu və əzəmətli Allahdan savayı kimsədə bir qüvvət və qüdrət yoxdur!
