İmam Kazim (ə) buyurmuşdur: مَثَلُ الدُّنْيَا كَمَثَلِ مَاءِ الْبَحْرِ كُلَّمَا شَرِبَ مِنْهُ الْعَطْشَانُ ازْدَادَ عَطَشاً حَتَّى يَقْتُلَه “Dünyа dәniz suyu kimidir. İnsan ondаn nә qәdәr içsә, susuzluğu bir о qәdәr аrtаr vә nәhаyәt, öldürər.” (“Bihаrul-әnvаr”, c.78, sәh.311.) Bu kəlamda İmam Kazim (ə) dünyanın aldadıcı mahiyyətini çox dərin bir təşbeh ilə izah edir. Dəniz suyu insanın susuzluğunu yatırmadığı, əksinə onu daha da artırdığı kimi, dünya malına və ləzzətlərinə həddən artıq bağlanmaq da insanın mənəvi ehtiyaclarını doyurmur. İnsan nə qədər çox dünya istəsə, qəlbindəki boşluq bir o qədər böyüyər. Nəticədə, dünya sevgisi insanı Allahdan uzaqlaşdıraraq mənəvi həlaka aparar. Bu kəlam bizə öyrədir ki, dünyadan istifadə etmək olar, lakin ona bağlanmaq insanın nicatına yox, zərərinə səbəb olur.