Uşağa Azadlıq Vermək: Valideyn Harada Qazanır, Harada Uduzur?

Uşaq inadkarlıq göstərərək öz azadlıq haqqını əldə etdikdə, əslində ziyan çəkən tərəf çox vaxt valideyn olur. Çünki valideyn övladına müəyyən hədd daxilində azadlıq verməklə onunla arasındakı sevgi və etimad bağını daha da möhkəmləndirə bilər.

Lakin uşaq öz haqqını inadkarlıq və mübarizə yolu ilə əldə etdikdə, münasibətlərdə sevgi və qarşılıqlı etimadın yerini qarşıdurma tutmağa başlayır. Uşaq valideynlərini öz azadlığını məhdudlaşdıran tərəf kimi görür və onlara qarşı daim mübarizəyə hazır mövqe tutur.

Belə olduqda, zahirən istəyinə çatıb azadlığını qazanan uşaq olsa da, mənəvi baxımdan ən böyük itki valideynlə övlad arasındakı sevgi bağının zəifləməsidir. Halbuki valideynin məqsədi övladını idarə etmək deyil, onu doğru istiqamətləndirərək müstəqil həyata hazırlamaq olmalıdır.

Allah-Taala buyurur:

«Ey iman gətirənlər! Özünüzü və ailənizi yanacağı insanlar və daşlar olan oddan qoruyun.»
(Təhrim, 6)

Peyğəmbəri-Əkrəm (s) buyurmuşdur:

«Uşağı olan şəxs onunla uşaq kimi davranmalıdır.»

Bu, valideynə övladının yaşını, düşüncə tərzini və ehtiyaclarını nəzərə almağı, onunla yalnız əmr və qadağa dili ilə deyil, sevgi, anlayış və hikmətlə davranmağı öyrədir.

Övladın azadlığa ehtiyacı olduğu kimi, istiqamətə də ehtiyacı vardır. Valideynin hikməti isə bu ikisi arasında düzgün tarazlıq yaratmaqdır.