Bu hekayənin sonunda anlayacaqsınız ki, əslində, hamımız həmin bağçadayıq.

Bir hökmdar üç vəzirini sınamaq qərarına gəlir. Hər birinə böyük bir çuval verərək belə deyir:

— Sarayın bağçasına gedin. Bu çuvalı öz əllərinizlə ən gözəl meyvələrlə doldurun və sabah hüzuruma gəlin.

Birinci vəzir ixlaslı və zəhmətkeş bir insan idi. Öz-özünə dedi:

— Hökmdar əlimdən gələnin ən yaxşısına layiqdir.

O, ağacları bir-bir gəzdi, yalnız ən təzə və gözəl meyvələri seçdi və çuvalını ağzına qədər doldurdu.

İkinci vəzir ağıllı, lakin tənbəl idi. Öz-özünə düşündü:

— Hökmdar bu çuvalı açıb yoxlamayacaq ki...

Beləcə, yetişmiş meyvələri çürük meyvələrlə, yarpaqları və budaqları bir-birinə qarışdıraraq çuvalını tələsik doldurdu.

Üçüncü vəzir isə hiyləgər idi. O belə düşündü:

— Əsas odur ki, çuval kənardan dolu görünsün.

Çuvalını ot, odun və daşlarla doldurdu. İçinə bircə dənə də olsun meyvə qoymadı.

Ertəsi gün hökmdar çuvalları heç açıb yoxlamadı. Mühafizəçilərinə əmr etdi:

— Hər birini bir ay müddətinə ayrı-ayrı zindanlara salın. Onlara heç bir yemək verməyin. Yanlarında yalnız özlərinin topladıqları çuvallar olsun.

Birinci vəzir seçdiyi gözəl meyvələr sayəsində bir ayı rahat keçirdi. Zindandan sağlam və güclü çıxdı.

İkinci vəzir isə çuvalındakı az sayda sağlam meyvə ilə güclə dolandı. Çürük meyvələrə görə həm ac qaldı, həm də xəstələndi. Zəif düşmüş halda zindandan çıxdı.

Üçüncü vəzir isə çuvalında yeyəcək heç nə tapa bilmədi. Bir neçə gün sonra aclıqdan həyatını itirdi.

Müddət başa çatdıqda hökmdar belə dedi:

— Bağça dünyadır. Meyvələr isə bu dünyada topladığınız əməllərdir. Zindan qəbir və hesab günüdür. İnsan orada dünyada özü üçün hazırladığından başqa heç nə tapa bilməz.

Bu gün nə toplasan, sabah onun bəhrəsini görəcəksən.

Dünya bağçasında yaxşı əməllər seç ki, axirətdə yeyəcək bir şeyin olsun.

Allahım! Bizə axirətdə bizi sevindirəcək saleh əməllər nəsib et. Əməllərimizi qəbul et və bizi rəhmətindən məhrum etmə.

Amin!