«يا مُلَيِّنَ‏ الْحَدِيدِ لِداوُدَ عَلَيْهِ السَّلامُ، يا كاشِفَ الضُّرِّ وَ الْكَرْبِ الْعِظامِ عَنْ‏ أَيُّوبَ عَلَيْهِ السَّلامُ، أَيْ مُفَرِّجَ هَمِّ يَعْقُوبَ عَلَيْهِ السَّلامُ، أَيْ مُنَفِّسَ غَمِّ (و کَرْبِ) يُوسُفَ عَلَيْهِ السَّلامُ، صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَما أَنْتَ أَهْلُهُ‏ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ وَ افْعَلْ بِي ما أَنْتَ أَهْلُهُ، وَ لا تَفْعَلْ بِي ما أَنَا أَهْلُهُ‏. (فَإِنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ)». Oxunuşu: “Yā muləyyinəl-hədīdi li-Dāvudə əleyhis-səlām, yā kāşifəz-zurri vəl-kərbil-izāmi ən Əyyūbə əleyhis-səlām, əy mufərricə həmmi Yə’qūbə əleyhis-səlām, əy munəffisə ğəmmi (və kərbi) Yūsufə əleyhis-səlām, salli alā Muhəmmədin və āli Muhəmməd, kəmā əntə əhluhu ən tusalliyə əleyhim əcməīn, vəf’əl bī mā əntə əhluh, və lā təf’əl bī mā ənə əhluh. (Fəinnəkə əhlut-təqvā və əhlul-məğfirəh).” Tərcüməsi: “Ey dəmiri Davud (ə) üçün yumşaldan! Ey Əyyubun (ə) böyük dərdini və sıxıntısını aradan qaldıran! Ey Yaqubun (ə) qəmini dağıdan! Ey Yusifin (ə) qüssəsini yüngülləşdirən! Məhəmməd və onun ailəsinə, Sənə layiq olduğu şəkildə salavat göndər. Mənimlə Öz şanına yaraşan şəkildə rəftar et, mənim (günahlarıma görə) layiq olduğum rəftarı etmə. Şübhəsiz ki, Sən təqva və bağışlama sahibisən.” Əllamə Məclisi, “Zadul-məad”, s.119, s.137.