Oxunuşu / Transkripsiyası
Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim\n\nİlahiy hədəytəniy fələhəvt, və vəaztə fəqəsəvt, və əbləytəl-cəmiylə fəəsəyt, summə arəftu ma əsdartə iz arrəftəniyh, fəstəğfərtu fəəqəlt, fəudtu fəsətərt. \n\nFələkə — ilahiy — təqəhhəmtu əvdiyətəl-həlak, və hələltu şiabə tələf, təərrədtu fiyha lisətəvatik, və bihululiha uqubatik. \n\nVə vəsiylətiiy iləykət-təvhiyd, və zəriy'ətiy ənniy ləm uşrik bikə şəy'a, və ləm əttəxiz məəkə ilaha, və qad fərartu iləykə binəfsiy, və iləykə məfərrul-musiy'i, və məfzəul-mudəyyii lihazzihi-multeciy. \n\nFəkəm min əduvvin-təda ələyyə səyfə ədavətih, və şəhəzə liy zubətə mudyətih, və ərhəfə liy şəba həddih, və dafə liy qəvatilə sumumih, və səddədə nəhviy səvaibə sihamih, və ləm tənəm ənniy əynu hirasətih, və ədmərə ən yəsumənil-məkruh, və yucərriəniy zuaqə məratih. \n\nFənəzərtə — ya ilahiy — ila da'fiy ənihtimalil-fəvadih, və acziy ənil-intisari mimmən qəsədəniy bimuharabətih, və vəhdətiiy fiy kəsiyri ədədi mən navaniy, və ərsədə liy bil-bəlai fiyma ləm u'mil fiyhi fikriy. \n\nFəbtədə'təniy binəsrik, və şədədtə əzriy biquvvətik, summə fələltə liy həddəh, və səyyərtəhu min bə'di cəm'in ədiydin vəhdəh, və ə'ləytə kə'biy ələyh, və cəəltə ma səddədəhu mərdudən ələyh, fərədədtəhu ləm yəşfi ğəyzəh, və ləm yəskun ğəliyluh, qad əddə əla şəvahu və ədbərə muvəlliyən qad əxləfət sərayah. \n\nVə kəm min bağin bəğaniy biməkayidih, və nəsəbə liy şərəkə məsayidih, və vəkkələ biy təfəqqudə riayətih, və əd'bə (ədbe'ə) iləyyə-dibaəs-səbui litəriydətih, intizarən lintihazil-fursəti lifəriysətih, və huvə yuzhiru liy bəşaşətəl-məlq, və yənzuruniy əla şiddətil-hənəq. \n\nFələmma rəəytə — ya ilahiy təbarəktə və təaləyt — dəğələ səriy rətih, və qubhə məntəva ələyh, ərkəstəhu liummi rə'sih fiy zubyətih, və rədədtəhu fiy məhva hufrətih, fənqəməə bə'dəstitalətihi zəliylən fiy ribəqi hibalətihillətiy kanə yuqəddiru ən yəraniy fiyha, və qad kadə ən yəhullə biy ləv la rəhmətukə ma həllə bisahətih. \n\nVə kəm min hasidin qad şəriqə biy biğussətih, və şəciyə minniy biğəyzih, və sələqəniy bihəddi lisanih, və vəhərəniy biqərfi uyubih, və cəələ irdi gəradən liməramiyh, və qəllədəniy xilalən ləm təzəl fiyh, və vəhərəniy bikeydih, və qəsədəniy bəməkiydətih. \n\nNadəytukə — ya ilahiy — mustəğiysən bik, vaqisən bisur'əti icabətik, alimən ənnəhu la yudtəhədu mən ava ila zilli kənəfik, və la yəfzəu mən ləcə'ə ila mə'qili-ntisarik, fəhəssəntəniy min bə'sih biqudrətik. \n\nVə kəm min səhaibi məkruhin cəlləytəha ənniy, və səhaibi niəmin əmtərtəha ələyyə, və cədavili rəhmətin nəşərtəha, və afiyətin əlbəstəha, və ə'yuni əhadisin təməstəha, və ğəvaşiy kurubatin kəşəftəha. \n\nVə kəm min zənnin həsənin həqqəqt, və ədəmin cəbərt, və sər'ətin ən'əşt, və məskənətin həvvəlt. Kullu zalikə in'amən və tətəvvulən mink, və fiy cəmiy'ihi-nhimakan minniy əla məasiyk, ləm təmna'kə isaətiiy ən itmami ihsanik, və la həcərəniy zalikə əni-rtikabi məsaxitik, la tus'əlu əmma təf'əl. \n\nVə ləqəd su'iltə fəə'təyt, və ləm tus'əl fəbtədə't, vəstumiyhə fədlukə fəma əkdəyt, əbəytə — ya məvlayə — illa ihsanən vəmtinanən və tətəvvulən və in'ama, və əbəytu illa təqəhhümən lihurumatik, və təəddiyən lihududik, və ğəflətən ən və'idik, fələkəl-həmdu — ilahiy — min muqtədirin la yuğləb, və ziy ənətin la yə'cəl. \n\nHazə məqamu mənı-tərəfə bisubuğin-niəm, və qabələha bittəqsiyr, və şəhidə əla nəfsihi bittədyiy'. \n\nƏllahummə fəinniy ətəqərrəbu iləykə bil-Muhammədiyyətir-rəfiy'əh, vəl-Aləviyyətil-bəyda', və ətəvəccəhu iləykə bihimə ən tu'iyzəniy min şərri kəza və kəza, fəinnə zalikə la yədiyqu ələykə fiy vucdik, və la yətəkə'ədukə fiy qudrətik, və əntə əla kulli şəy'in qadiyr. \n\nFəhəb liy — ya ilahiy — min rəhmətikə və dəvami təvfiyqikə ma əttəxizuhu sulləmən ə'rucu bihi ila ridvanik, və amənu bihi min iqabik, ya ərhəmər-rahimiyn.
1
Səhifeyi-Səccadiyyə
:وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلامُ فِي دِفَاعِ كَيْدِ الْأَعْدَاءِ، وَ رَدّ بَأْسِهِمْ
إِلَهِي هَدَيْتَنِي فَلَهَوْتُ، وَ وَعَظْتَ فَقَسَوْتُ، وَ أَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ، ثُمّ عَرَفْتُ مَا أَصْدَرْتَ إِذْ عَرّفْتَنِيهِ، فَاسْتَغْفَرْتُ فَأَقَلْتَ، فَعُدْتُ فَسَتَرْتَ، فَلَكَ - إِلَهِي - الْحَمْدُ. تَقَحّمْتُ أَوْدِيَةَ الْهَلاكِ، وَ حَلَلْتُ شِعَابَ تَلَفٍ، تَعَرّضْتُ فِيهَا لِسَطَوَاتِكَ وَ بِحُلُولِهَا عُقُوبَاتِكَ. وَ وَسِيلَتِي إِلَيْكَ التّوْحِيدُ، وَ ذَرِيعَتِي أَنّي لَمْ أُشْرِكْ بِكَ شَيْئا، وَ لَمْ أَتّخِذْ مَعَكَ إِلَها، وَ قَدْ فَرَرْتُ إِلَيْكَ بِنَفْسِي، وَ إِلَيْكَ مَفَرّ الْمُسيءِ، وَ مَفْزَعُ.الْمُضَيّعِ لِحَظّ نَفْسِهِ الْمُلْتَجِي
فَكَمْ مِنْ عَدُوّ انْتَضَي عَلَيّ سَيْفَ عَدَاوَتِهِ، وَ شَحَذَ لِي ظُبَةَ مُدْيَتِهِ، وَ أَرْهَفَ لِي شَبَا حَدّهِ، وَ دَافَ لِي قَوَاتِلَ سُمُومِهِ، وَ سَدّدَ نَحْوِي صَوَائِبَ سِهَامِهِ، وَ لَمْ تَنَمْ عَنّي عَيْنُ حِرَاسَتِهِ، وَ أَضْمَرَ أَنْ يَسُومَنِي الْمَكْرُوهَ، وَ يُجَرّعَنِي زُعَاقَ مَرَارَتِهِ. فَنَظَرْتَ - يَا إِلَهِي - إِلَي ضَعْفِي عَنِ احْتِمَالِ الْفَوَادِحِ، وَ عَجْزِي عَنِ الانْتِصَارِ مِمّنْ قَصَدَنِي بِمُحَارَبَتِهِ، وَ وَحْدَتِي فِي كَثِيرِ عَدَدِ مَنْ نَاوَانِي، وَ أَرْصَدَ لِي بِالْبَلاءِ فِيمَا لَمْ أُعْمِلْ فِيهِ فِكْرِي. فَابْتَدَأْتَنِي بِنَصْرِكَ، وَ شَدَدْتَ أَزْرِي بِقُوّتِكَ، ثُمّ فَلَلْتَ لِي حَدّهُ، وَ صَيّرْتَهُ مِنْ بَعْدِ جَمْعٍ عَدِيدٍ وَحْدَهُ، وَ أَعْلَيْتَ كَعْبِي عَلَيْهِ، وَ جَعَلْتَ مَا سَدّدَهُ مَرْدُودا عَلَيْهِ، فَرَدَدْتَهُ لَمْ يَشْفِ غَيْظَهُ، وَ لَمْ يَسْكُنْ غَلِيلُهُ، قَدْ عَضّ عَلَي شَوَاهُ وَ أَدْبَرَ مُوَلّيا
قَدْ أَخْلَفَتْ سَرَايَاهُ. وَ كَمْ مِنْ بَاغٍ بَغَانِي بِمَكَايِدِهِ، وَ نَصَبَ لِي شَرَكَ مَصَايِدِهِ، وَ وَكّلَ بِي تَفَقّدَ رِعَايَتِهِ،
وَ أَضْبَأَ إِلَيّ إِضْبَاءَ السّبُعِ لِطَرِيدَتِهِ انْتِظَارا لانْتِهَازِ الْفُرْصَةِ لِفَرِيسَتِهِ، وَهُوَ يُظْهِرُ لِي بَشَاشَةَ الْمَلَقِ، وَ يَنْظُرُنِي عَلَي شِدّةِ الْحَنَقِ.فَلَمّا رَأَيْتَ - يَا إِلَهِي تَبَاركْتَ وَ تَعَالَيْتَ - دَغَلَ سَرِيرَتِهِ، وَ قُبْحَ مَا انْطَوَي عَلَيهِ، أَرْكَسْتَهُ لِأُمّ رَأْسِهِ فِي زُبْيَتِهِ، وَ رَدَدْتَهُ فِي مَهْوَي حُفْرَتِهِ، فَانْقَمَعَ بَعْدَ اسْتِطَالَتِهِ ذَلِيلا فِي رِبَقِ حِبَالَتِهِ الّتِي كَانَ يُقَدّرُ أَنْ يَرَانِي فِيهَا، وَ قَدْ كَادَ أَنْ يَحُلّ بِي لَوْ لا رَحْمَتُكَ مَا حَلّ بِسَاحَتِهِ. وَ كَمْ مِنْ حَاسِدٍ قَدْ شَرِقَ بِي بِغُصّتِهِ، وَ شَجِيَ مِنّي بِغَيْظِهِ، وَ سَلَقَنِي بِحَدّ لِسَانِهِ، وَ وَحَرَنِي بِقَرْفِ عُيُوبِهِ، وَ جَعَلَ عِرْضِي غَرَضا لِمَرَامِيهِ، وَ قَلّدَنِي خِلالا لَمْ تَزَلْ فِيهِ، وَ وَحَرَنِي بِكَيْدِهِ، وَ قَصَدَنِي بِمَكِيدَتِهِ. نََادَيْتُكَ - يَا إِلَهِي - مُسْتَغِيثا بِكَ، وَاثِقا بِسُرْعَةِ إِجَابَتِكَ، عَالِما أَنّهُ لا يُضْطَهَدُ مَنْ أَوَي إِلَي ظِلّ كَنَفِكَ، وَلا يَفْزَعُ مَنْ لَجَأَ إِلَي مَعْقِلِ انْتِصَارِكَ، فَحَصّنْتَنِي مِنْ بَأْسِهِ بِقُدْرَتِكَ. وَ كَمْ
مِنْ سَحَائِبِ مَكْرُوهٍ جَلّيْتَهَا عَنّي،
وَ سَحَائِبِ نِعَمٍ أَمْطَرْتَهَا عَلَيّ، وَ جَدَاوِلِ رَحْمَةٍ نَشَرْتَهَا، وَ عَافِيَةٍ أَلْبَسْتَهَا، وَ أَعْيُنِ أَحْدَاثٍ طَمَسْتَهَا، وَ غَوَاشِي كُرُبَاتٍ كَشَفْتَهَا. وَ كَمْ مِنْ ظَنّ حَسَنٍ حَقّقْتَ، وَ عَدَمٍ جَبَرْتَ، وَ صَرْعَةٍ أَنْعَشْتَ، وَ مَسْكَنَةٍ حَوّلْتَ. كُلّ ذَلِكَ إِنْعَاما وَ تَطَوّلا مِنْكَ، وَ فِي جَمِيعِهِ انْهِمَاكا مِنّي عَلَي مَعَاصِيكَ، لَمْ تَمْنَعْكَ إِسَاءَتِي عَنْ إِتْمَامِ إِحْسَانِكَ، وَ لا حَجَرَنِي ذَلِكَ عَنِ ارْتِكَابِ مَسَاخِطِكَ، لا تُسْأَلُ عَمّا تَفْعَلُ. وَ لَقَدْ سُئِلْتَ فَأَعْطَيْتَ، وَ لَمْ تُسْأَلْ فَابْتَدَأْتَ، وَ اسْتُمِيحَ فَضْلُكَ فَمَا أَكْدَيْتَ، أَبَيْتَ - يَا مَوْلايَ - إِلا إِحْسَانا وَ امْتِنَانا وَتَطَوّلا وَ إِنْعَاما، وَ أَبَيْتُ إِلا تَقَحّما لِحُرُمَاتِكَ، وَتَعَدّيا لِحُدُودِكَ، وَغَفْلَةً عَنْ وَعِيدِكَ، فَلَكَ الْحَمْدُ - إِلَهِي - مِنْ مُقْتَدِرٍ لا يُغْلَبُ، وَذِي أَنَاةٍ لا يَعْجَلُ. هَذَا مَقَامُ مَنِ
اعْتَرَفَ بِسُبُوغِ النّعَمِ،
وَ قَابَلَهَا بِالتّقْصِيرِ، وَشَهِدَ عَلَي نَفْسِهِ بِالتّضْيِيعِ. اللّهُمّ فَإِنّي أَتَقَرّبُ إِلَيْكَ بِالْمُحَمّدِيّةِ الرّفِيعَةِ، وَ الْعَلَوِيّةِ الْبَيْضَاءِ، وَ أَتَوَجّهُ إِلَيْكَ بِهِمَا أَنْ تُعِيذَنِي مِنْ شَرّ كَذَا وَ كَذَا، فَإِنّ ذَلِكَ لا يَضِيقُ عَلَيْكَ فِي وُجْدِكَ، وَ لا يَتَكَأّدُكَ فِي قُدْرَتِكَ وَ أَنْتَ عَلَي كُلّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فَهَبْ لِي - يَا.إِلَهِي - مِنْ رَحْمَتِكَ وَ دَوَامِ تَوْفِيقِكَ مَا أَتّخِذُهُ سُلّما أَعْرُجُ بِهِ إِلَي رِضْوَانِكَ، وَ آمَنُ بِهِ مِنْ عِقَابِكَ، يَا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ
İlahi, məni hidayət etdin, lakin içi boş işlərə məşğul oldum, nəsihət verdin, lakin daşqəlbli oldum, ən üstün nemət verdin, amma itaətsizlik göstərdim, sonra günahın pisliyini mənə xəbər verib ondan çəkindirdin, və mən xəbərdar oldum, sonra da əfv etdin, lakin günaha sarı qayıtdım və Sən üstünü örtdün, belə olduqda-ey mənim Rəbbim- həmd-səna Sənə məxsusdur. \nÖzümü həlakət vadilərinə atmışam, fəlakət dərələrinə düşmüşəm, ona girməklə Sənin qəzəbinə tuş gəlmişəm, ora düşməklə əzabına üzləşdim, Sənə sarı vasitəm tohiddir, əl atmağım odur ki, heç\nnəyi Sənə şərik qərar verməmişəm və Səninlə yanaşı başqa bir tanrı qəbul etməmişəm, indi bütün vücudumla Sənə sarı gəlmişəm, pis əməlli, xeyrinə əlindən verənin Sənə pənah gətirməsi kimi, nə çox üzərinə düşmənçilik qılıncını, \nxəncərinin ucunu mənim əleyhimə itiləmişi, nizəsinin başını mənə hücum üçün sür’ətləndir-mişdir, öldürücü zəhərləri içkilərimə qatmış, məni öz oxlarına hədəf qərar vermişdir, məni pusmaqdan gözlərini yummamışdır, mənə zərər yetirməyi qəsd etmişdir, mənə acı suyunu daddır-mağı istədir, lakin Sən-ey mənmi Rəbbim– acizli-yimi, zəifliyim, ağır yükləri daşımağımı, mənə əziyyət etməyi qəsd edəndən intiqam almağımdakı çarəsizliyimi, mənə qarşı düşmənçilikdə topla-şan çoxlarının önündə təkliyimi, pusqumda oturub onlardan xəbərsiz olduğumu nəzərə aldın, sonra mənə yardım etməyə başladın, arxamı qüdrə-tinlə möhkəmlətdin, sonra onun hiddətini sındır-dın, çoxlu adamların arasında ikən yalqız qoydun, məni ona qalib etdin, mənə qarşı tuşladığı oxu onun öz tərəfinə qaytardın, qəzəbi soyumadan, düş-mənçiliyinin odu sönməmiş onu qaytardın, barmaq-larının başını dişləri ilə çeynədi, ordusu dağıldı, nə çox hiylələri ilə barəmdə zülm edən, ov tələlərini mənim üçün açmış, himmətini məni nəzər altında saxlamağa göstərmiş, \novunun pusqusunda duran ovçu kimi mənim pusqumda oturmuşdur, halbuki mənmi üzümə gülür, ikiüzlülük göstərirdi, şiddətli qəzəblə məni didirdi və Sən-ey mənim Rəbbim-uca və ulusan, onun batini çirkinliyini gördün, onu ov etmək istədiyi xəndəyə atdın, qurduğu meydana sürük-lədin, tüğyanından sonra zəlicəsinə məni atacağı tələyə düşdü, və əgər Sənin rəhmətin olmasaydı az qalmışdı ki, onun başına gələn mənim başıma gəlsin. Nə çox həsəd aparanlar ki, mənə görə qəm\nboğazını tutmuş, qəzəbinin şiddəti sümük kimi boğazında ilişmiş, dilinin iynəsi ilə məni sancdı, daim özündə olan işlərə mənə bağladı, hiylə edərək mənə hücum etdi, məkri ilə məni qsd etdi və o zaman-ey mənim Rəbbim– məndə fəryad edib onu diləyərək Səni səslədim, duamın sür’ətlə qəbul edilməsinə yəqinin var idi, bilirdim ki, himayət sayənə girən zülm görməz, intiqam pəna-hına gələnin qorxusu olmaz, və Sən öz qüdrətinlə məni onun şərrindən saxladın. \nNə çox bəlalar buludlarını məndən sovuş-durdun, üzərimə nemət yağışı yağdırdın, nə çox rəhmət arxaları axıtdın, mənə salamatlıq libası geyindirdin, müsibətlər çeşmələrini qurutdun, qəm pərdələrini uzaqlaşdırdın. Nə çox yaxşı gümanım ki, həqiqətə çevirdin, yoxsulluğumu ara-dan apardın, yıxılmaqdan qurtardın, çarəsizli-yimə çarə qıldın, bütün bunlar ən’amından lüt-fündən idi, və bütün bu hallarda mən günah içrə çabalayırdım, lakin mənim pis əməlli olmağım Səni ehsanını kamilləşdirməkdən saxladı, bu ehsanın Sənin qəzəbinə tuş olmağımın qarşısını almadı, gördüyün iş barəsində sorğu-suala tutul-mazsan, həqiqətən də Səndən istənildi, əta etdin, istəməzdən öncə bəxşiş etməyə başladın, lüt-fündən istənildi və əskiltmədin, Sən, ey mənim ixtiyar sahibim, ehsandan, ən’am verib lütf gös-tərməkdən savayı hər şeydən çəkindin, mən də haram etdiklərinə batmaqdan, sərhədlərindən təca-vüz etməkdən, qorxutmaqdan xəbərsizlikdən savayı hər şeydən geri oturdum, belə olduqda həmd yalnız Sənə məxsusdur, ey mənim Rəbbim: qüdrətlisən məğlubedilməzsən, möhlət verərək tələsmirsən. \nBu ne’mətlərinin bolluğuna etiraf edib onu təqsirlə qarşılayan, öz barəsində bütün işlərini zay etməsinə şəhadət edənin məqamıdır. \nEy mənim Rəbbim, bəyənilmişi, uca aydın ələvi vilayəti vasitəsi ilə Sənə yaxınlaşıram, o iki-sinin vasitəsi ilə Sənə sarı üz gətirirəm ki, mənə-fülankəsin şərrindən pənah ver, çünki bu pənah verməkliyin sərvət önündə Səni çətinliyinə salmaz, qüdrətin qarşısında zəhmətə düşməzsən, Sən, hər şeyə qadirsən. Belə isə rəhm edib davam etdirdikdən sonra öz yanında elə bir bəhrə nəsib et\nki, onu Sənin razılıbına yetməyə nərdivan qərar verim, onun səbəbiylə cəzadan amanda qalım, ey\nrəhm edənlərin rəhm edəni!
Orijinal Ərəbcə Mətni (Tam)
Səhifeyi-Səccadiyyə
:وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلامُ فِي دِفَاعِ كَيْدِ الْأَعْدَاءِ، وَ رَدّ بَأْسِهِمْ
إِلَهِي هَدَيْتَنِي فَلَهَوْتُ، وَ وَعَظْتَ فَقَسَوْتُ، وَ أَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ، ثُمّ عَرَفْتُ مَا أَصْدَرْتَ إِذْ عَرّفْتَنِيهِ، فَاسْتَغْفَرْتُ فَأَقَلْتَ، فَعُدْتُ فَسَتَرْتَ، فَلَكَ - إِلَهِي - الْحَمْدُ. تَقَحّمْتُ أَوْدِيَةَ الْهَلاكِ، وَ حَلَلْتُ شِعَابَ تَلَفٍ، تَعَرّضْتُ فِيهَا لِسَطَوَاتِكَ وَ بِحُلُولِهَا عُقُوبَاتِكَ. وَ وَسِيلَتِي إِلَيْكَ التّوْحِيدُ، وَ ذَرِيعَتِي أَنّي لَمْ أُشْرِكْ بِكَ شَيْئا، وَ لَمْ أَتّخِذْ مَعَكَ إِلَها، وَ قَدْ فَرَرْتُ إِلَيْكَ بِنَفْسِي، وَ إِلَيْكَ مَفَرّ الْمُسيءِ، وَ مَفْزَعُ.الْمُضَيّعِ لِحَظّ نَفْسِهِ الْمُلْتَجِي
فَكَمْ مِنْ عَدُوّ انْتَضَي عَلَيّ سَيْفَ عَدَاوَتِهِ، وَ شَحَذَ لِي ظُبَةَ مُدْيَتِهِ، وَ أَرْهَفَ لِي شَبَا حَدّهِ، وَ دَافَ لِي قَوَاتِلَ سُمُومِهِ، وَ سَدّدَ نَحْوِي صَوَائِبَ سِهَامِهِ، وَ لَمْ تَنَمْ عَنّي عَيْنُ حِرَاسَتِهِ، وَ أَضْمَرَ أَنْ يَسُومَنِي الْمَكْرُوهَ، وَ يُجَرّعَنِي زُعَاقَ مَرَارَتِهِ. فَنَظَرْتَ - يَا إِلَهِي - إِلَي ضَعْفِي عَنِ احْتِمَالِ الْفَوَادِحِ، وَ عَجْزِي عَنِ الانْتِصَارِ مِمّنْ قَصَدَنِي بِمُحَارَبَتِهِ، وَ وَحْدَتِي فِي كَثِيرِ عَدَدِ مَنْ نَاوَانِي، وَ أَرْصَدَ لِي بِالْبَلاءِ فِيمَا لَمْ أُعْمِلْ فِيهِ فِكْرِي. فَابْتَدَأْتَنِي بِنَصْرِكَ، وَ شَدَدْتَ أَزْرِي بِقُوّتِكَ، ثُمّ فَلَلْتَ لِي حَدّهُ، وَ صَيّرْتَهُ مِنْ بَعْدِ جَمْعٍ عَدِيدٍ وَحْدَهُ، وَ أَعْلَيْتَ كَعْبِي عَلَيْهِ، وَ جَعَلْتَ مَا سَدّدَهُ مَرْدُودا عَلَيْهِ، فَرَدَدْتَهُ لَمْ يَشْفِ غَيْظَهُ، وَ لَمْ يَسْكُنْ غَلِيلُهُ، قَدْ عَضّ عَلَي شَوَاهُ وَ أَدْبَرَ مُوَلّيا
قَدْ أَخْلَفَتْ سَرَايَاهُ. وَ كَمْ مِنْ بَاغٍ بَغَانِي بِمَكَايِدِهِ، وَ نَصَبَ لِي شَرَكَ مَصَايِدِهِ، وَ وَكّلَ بِي تَفَقّدَ رِعَايَتِهِ،
وَ أَضْبَأَ إِلَيّ إِضْبَاءَ السّبُعِ لِطَرِيدَتِهِ انْتِظَارا لانْتِهَازِ الْفُرْصَةِ لِفَرِيسَتِهِ، وَهُوَ يُظْهِرُ لِي بَشَاشَةَ الْمَلَقِ، وَ يَنْظُرُنِي عَلَي شِدّةِ الْحَنَقِ.فَلَمّا رَأَيْتَ - يَا إِلَهِي تَبَاركْتَ وَ تَعَالَيْتَ - دَغَلَ سَرِيرَتِهِ، وَ قُبْحَ مَا انْطَوَي عَلَيهِ، أَرْكَسْتَهُ لِأُمّ رَأْسِهِ فِي زُبْيَتِهِ، وَ رَدَدْتَهُ فِي مَهْوَي حُفْرَتِهِ، فَانْقَمَعَ بَعْدَ اسْتِطَالَتِهِ ذَلِيلا فِي رِبَقِ حِبَالَتِهِ الّتِي كَانَ يُقَدّرُ أَنْ يَرَانِي فِيهَا، وَ قَدْ كَادَ أَنْ يَحُلّ بِي لَوْ لا رَحْمَتُكَ مَا حَلّ بِسَاحَتِهِ. وَ كَمْ مِنْ حَاسِدٍ قَدْ شَرِقَ بِي بِغُصّتِهِ، وَ شَجِيَ مِنّي بِغَيْظِهِ، وَ سَلَقَنِي بِحَدّ لِسَانِهِ، وَ وَحَرَنِي بِقَرْفِ عُيُوبِهِ، وَ جَعَلَ عِرْضِي غَرَضا لِمَرَامِيهِ، وَ قَلّدَنِي خِلالا لَمْ تَزَلْ فِيهِ، وَ وَحَرَنِي بِكَيْدِهِ، وَ قَصَدَنِي بِمَكِيدَتِهِ. نََادَيْتُكَ - يَا إِلَهِي - مُسْتَغِيثا بِكَ، وَاثِقا بِسُرْعَةِ إِجَابَتِكَ، عَالِما أَنّهُ لا يُضْطَهَدُ مَنْ أَوَي إِلَي ظِلّ كَنَفِكَ، وَلا يَفْزَعُ مَنْ لَجَأَ إِلَي مَعْقِلِ انْتِصَارِكَ، فَحَصّنْتَنِي مِنْ بَأْسِهِ بِقُدْرَتِكَ. وَ كَمْ
مِنْ سَحَائِبِ مَكْرُوهٍ جَلّيْتَهَا عَنّي،
وَ سَحَائِبِ نِعَمٍ أَمْطَرْتَهَا عَلَيّ، وَ جَدَاوِلِ رَحْمَةٍ نَشَرْتَهَا، وَ عَافِيَةٍ أَلْبَسْتَهَا، وَ أَعْيُنِ أَحْدَاثٍ طَمَسْتَهَا، وَ غَوَاشِي كُرُبَاتٍ كَشَفْتَهَا. وَ كَمْ مِنْ ظَنّ حَسَنٍ حَقّقْتَ، وَ عَدَمٍ جَبَرْتَ، وَ صَرْعَةٍ أَنْعَشْتَ، وَ مَسْكَنَةٍ حَوّلْتَ. كُلّ ذَلِكَ إِنْعَاما وَ تَطَوّلا مِنْكَ، وَ فِي جَمِيعِهِ انْهِمَاكا مِنّي عَلَي مَعَاصِيكَ، لَمْ تَمْنَعْكَ إِسَاءَتِي عَنْ إِتْمَامِ إِحْسَانِكَ، وَ لا حَجَرَنِي ذَلِكَ عَنِ ارْتِكَابِ مَسَاخِطِكَ، لا تُسْأَلُ عَمّا تَفْعَلُ. وَ لَقَدْ سُئِلْتَ فَأَعْطَيْتَ، وَ لَمْ تُسْأَلْ فَابْتَدَأْتَ، وَ اسْتُمِيحَ فَضْلُكَ فَمَا أَكْدَيْتَ، أَبَيْتَ - يَا مَوْلايَ - إِلا إِحْسَانا وَ امْتِنَانا وَتَطَوّلا وَ إِنْعَاما، وَ أَبَيْتُ إِلا تَقَحّما لِحُرُمَاتِكَ، وَتَعَدّيا لِحُدُودِكَ، وَغَفْلَةً عَنْ وَعِيدِكَ، فَلَكَ الْحَمْدُ - إِلَهِي - مِنْ مُقْتَدِرٍ لا يُغْلَبُ، وَذِي أَنَاةٍ لا يَعْجَلُ. هَذَا مَقَامُ مَنِ
اعْتَرَفَ بِسُبُوغِ النّعَمِ،
وَ قَابَلَهَا بِالتّقْصِيرِ، وَشَهِدَ عَلَي نَفْسِهِ بِالتّضْيِيعِ. اللّهُمّ فَإِنّي أَتَقَرّبُ إِلَيْكَ بِالْمُحَمّدِيّةِ الرّفِيعَةِ، وَ الْعَلَوِيّةِ الْبَيْضَاءِ، وَ أَتَوَجّهُ إِلَيْكَ بِهِمَا أَنْ تُعِيذَنِي مِنْ شَرّ كَذَا وَ كَذَا، فَإِنّ ذَلِكَ لا يَضِيقُ عَلَيْكَ فِي وُجْدِكَ، وَ لا يَتَكَأّدُكَ فِي قُدْرَتِكَ وَ أَنْتَ عَلَي كُلّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فَهَبْ لِي - يَا.إِلَهِي - مِنْ رَحْمَتِكَ وَ دَوَامِ تَوْفِيقِكَ مَا أَتّخِذُهُ سُلّما أَعْرُجُ بِهِ إِلَي رِضْوَانِكَ، وَ آمَنُ بِهِ مِنْ عِقَابِكَ، يَا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ
Oxunuşu / Transkripsiyası
Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim\n\nİlahiy hədəytəniy fələhəvt, və vəaztə fəqəsəvt, və əbləytəl-cəmiylə fəəsəyt, summə arəftu ma əsdartə iz arrəftəniyh, fəstəğfərtu fəəqəlt, fəudtu fəsətərt. \n\nFələkə — ilahiy — təqəhhəmtu əvdiyətəl-həlak, və hələltu şiabə tələf, təərrədtu fiyha lisətəvatik, və bihululiha uqubatik. \n\nVə vəsiylətiiy iləykət-təvhiyd, və zəriy'ətiy ənniy ləm uşrik bikə şəy'a, və ləm əttəxiz məəkə ilaha, və qad fərartu iləykə binəfsiy, və iləykə məfərrul-musiy'i, və məfzəul-mudəyyii lihazzihi-multeciy. \n\nFəkəm min əduvvin-təda ələyyə səyfə ədavətih, və şəhəzə liy zubətə mudyətih, və ərhəfə liy şəba həddih, və dafə liy qəvatilə sumumih, və səddədə nəhviy səvaibə sihamih, və ləm tənəm ənniy əynu hirasətih, və ədmərə ən yəsumənil-məkruh, və yucərriəniy zuaqə məratih. \n\nFənəzərtə — ya ilahiy — ila da'fiy ənihtimalil-fəvadih, və acziy ənil-intisari mimmən qəsədəniy bimuharabətih, və vəhdətiiy fiy kəsiyri ədədi mən navaniy, və ərsədə liy bil-bəlai fiyma ləm u'mil fiyhi fikriy. \n\nFəbtədə'təniy binəsrik, və şədədtə əzriy biquvvətik, summə fələltə liy həddəh, və səyyərtəhu min bə'di cəm'in ədiydin vəhdəh, və ə'ləytə kə'biy ələyh, və cəəltə ma səddədəhu mərdudən ələyh, fərədədtəhu ləm yəşfi ğəyzəh, və ləm yəskun ğəliyluh, qad əddə əla şəvahu və ədbərə muvəlliyən qad əxləfət sərayah. \n\nVə kəm min bağin bəğaniy biməkayidih, və nəsəbə liy şərəkə məsayidih, və vəkkələ biy təfəqqudə riayətih, və əd'bə (ədbe'ə) iləyyə-dibaəs-səbui litəriydətih, intizarən lintihazil-fursəti lifəriysətih, və huvə yuzhiru liy bəşaşətəl-məlq, və yənzuruniy əla şiddətil-hənəq. \n\nFələmma rəəytə — ya ilahiy təbarəktə və təaləyt — dəğələ səriy rətih, və qubhə məntəva ələyh, ərkəstəhu liummi rə'sih fiy zubyətih, və rədədtəhu fiy məhva hufrətih, fənqəməə bə'dəstitalətihi zəliylən fiy ribəqi hibalətihillətiy kanə yuqəddiru ən yəraniy fiyha, və qad kadə ən yəhullə biy ləv la rəhmətukə ma həllə bisahətih. \n\nVə kəm min hasidin qad şəriqə biy biğussətih, və şəciyə minniy biğəyzih, və sələqəniy bihəddi lisanih, və vəhərəniy biqərfi uyubih, və cəələ irdi gəradən liməramiyh, və qəllədəniy xilalən ləm təzəl fiyh, və vəhərəniy bikeydih, və qəsədəniy bəməkiydətih. \n\nNadəytukə — ya ilahiy — mustəğiysən bik, vaqisən bisur'əti icabətik, alimən ənnəhu la yudtəhədu mən ava ila zilli kənəfik, və la yəfzəu mən ləcə'ə ila mə'qili-ntisarik, fəhəssəntəniy min bə'sih biqudrətik. \n\nVə kəm min səhaibi məkruhin cəlləytəha ənniy, və səhaibi niəmin əmtərtəha ələyyə, və cədavili rəhmətin nəşərtəha, və afiyətin əlbəstəha, və ə'yuni əhadisin təməstəha, və ğəvaşiy kurubatin kəşəftəha. \n\nVə kəm min zənnin həsənin həqqəqt, və ədəmin cəbərt, və sər'ətin ən'əşt, və məskənətin həvvəlt. Kullu zalikə in'amən və tətəvvulən mink, və fiy cəmiy'ihi-nhimakan minniy əla məasiyk, ləm təmna'kə isaətiiy ən itmami ihsanik, və la həcərəniy zalikə əni-rtikabi məsaxitik, la tus'əlu əmma təf'əl. \n\nVə ləqəd su'iltə fəə'təyt, və ləm tus'əl fəbtədə't, vəstumiyhə fədlukə fəma əkdəyt, əbəytə — ya məvlayə — illa ihsanən vəmtinanən və tətəvvulən və in'ama, və əbəytu illa təqəhhümən lihurumatik, və təəddiyən lihududik, və ğəflətən ən və'idik, fələkəl-həmdu — ilahiy — min muqtədirin la yuğləb, və ziy ənətin la yə'cəl. \n\nHazə məqamu mənı-tərəfə bisubuğin-niəm, və qabələha bittəqsiyr, və şəhidə əla nəfsihi bittədyiy'. \n\nƏllahummə fəinniy ətəqərrəbu iləykə bil-Muhammədiyyətir-rəfiy'əh, vəl-Aləviyyətil-bəyda', və ətəvəccəhu iləykə bihimə ən tu'iyzəniy min şərri kəza və kəza, fəinnə zalikə la yədiyqu ələykə fiy vucdik, və la yətəkə'ədukə fiy qudrətik, və əntə əla kulli şəy'in qadiyr. \n\nFəhəb liy — ya ilahiy — min rəhmətikə və dəvami təvfiyqikə ma əttəxizuhu sulləmən ə'rucu bihi ila ridvanik, və amənu bihi min iqabik, ya ərhəmər-rahimiyn.
Azərbaycan Dili Tərcüməsi və Şərhi (Tam)
İlahi, məni hidayət etdin, lakin içi boş işlərə məşğul oldum, nəsihət verdin, lakin daşqəlbli oldum, ən üstün nemət verdin, amma itaətsizlik göstərdim, sonra günahın pisliyini mənə xəbər verib ondan çəkindirdin, və mən xəbərdar oldum, sonra da əfv etdin, lakin günaha sarı qayıtdım və Sən üstünü örtdün, belə olduqda-ey mənim Rəbbim- həmd-səna Sənə məxsusdur. \nÖzümü həlakət vadilərinə atmışam, fəlakət dərələrinə düşmüşəm, ona girməklə Sənin qəzəbinə tuş gəlmişəm, ora düşməklə əzabına üzləşdim, Sənə sarı vasitəm tohiddir, əl atmağım odur ki, heç\nnəyi Sənə şərik qərar verməmişəm və Səninlə yanaşı başqa bir tanrı qəbul etməmişəm, indi bütün vücudumla Sənə sarı gəlmişəm, pis əməlli, xeyrinə əlindən verənin Sənə pənah gətirməsi kimi, nə çox üzərinə düşmənçilik qılıncını, \nxəncərinin ucunu mənim əleyhimə itiləmişi, nizəsinin başını mənə hücum üçün sür’ətləndir-mişdir, öldürücü zəhərləri içkilərimə qatmış, məni öz oxlarına hədəf qərar vermişdir, məni pusmaqdan gözlərini yummamışdır, mənə zərər yetirməyi qəsd etmişdir, mənə acı suyunu daddır-mağı istədir, lakin Sən-ey mənmi Rəbbim– acizli-yimi, zəifliyim, ağır yükləri daşımağımı, mənə əziyyət etməyi qəsd edəndən intiqam almağımdakı çarəsizliyimi, mənə qarşı düşmənçilikdə topla-şan çoxlarının önündə təkliyimi, pusqumda oturub onlardan xəbərsiz olduğumu nəzərə aldın, sonra mənə yardım etməyə başladın, arxamı qüdrə-tinlə möhkəmlətdin, sonra onun hiddətini sındır-dın, çoxlu adamların arasında ikən yalqız qoydun, məni ona qalib etdin, mənə qarşı tuşladığı oxu onun öz tərəfinə qaytardın, qəzəbi soyumadan, düş-mənçiliyinin odu sönməmiş onu qaytardın, barmaq-larının başını dişləri ilə çeynədi, ordusu dağıldı, nə çox hiylələri ilə barəmdə zülm edən, ov tələlərini mənim üçün açmış, himmətini məni nəzər altında saxlamağa göstərmiş, \novunun pusqusunda duran ovçu kimi mənim pusqumda oturmuşdur, halbuki mənmi üzümə gülür, ikiüzlülük göstərirdi, şiddətli qəzəblə məni didirdi və Sən-ey mənim Rəbbim-uca və ulusan, onun batini çirkinliyini gördün, onu ov etmək istədiyi xəndəyə atdın, qurduğu meydana sürük-lədin, tüğyanından sonra zəlicəsinə məni atacağı tələyə düşdü, və əgər Sənin rəhmətin olmasaydı az qalmışdı ki, onun başına gələn mənim başıma gəlsin. Nə çox həsəd aparanlar ki, mənə görə qəm\nboğazını tutmuş, qəzəbinin şiddəti sümük kimi boğazında ilişmiş, dilinin iynəsi ilə məni sancdı, daim özündə olan işlərə mənə bağladı, hiylə edərək mənə hücum etdi, məkri ilə məni qsd etdi və o zaman-ey mənim Rəbbim– məndə fəryad edib onu diləyərək Səni səslədim, duamın sür’ətlə qəbul edilməsinə yəqinin var idi, bilirdim ki, himayət sayənə girən zülm görməz, intiqam pəna-hına gələnin qorxusu olmaz, və Sən öz qüdrətinlə məni onun şərrindən saxladın. \nNə çox bəlalar buludlarını məndən sovuş-durdun, üzərimə nemət yağışı yağdırdın, nə çox rəhmət arxaları axıtdın, mənə salamatlıq libası geyindirdin, müsibətlər çeşmələrini qurutdun, qəm pərdələrini uzaqlaşdırdın. Nə çox yaxşı gümanım ki, həqiqətə çevirdin, yoxsulluğumu ara-dan apardın, yıxılmaqdan qurtardın, çarəsizli-yimə çarə qıldın, bütün bunlar ən’amından lüt-fündən idi, və bütün bu hallarda mən günah içrə çabalayırdım, lakin mənim pis əməlli olmağım Səni ehsanını kamilləşdirməkdən saxladı, bu ehsanın Sənin qəzəbinə tuş olmağımın qarşısını almadı, gördüyün iş barəsində sorğu-suala tutul-mazsan, həqiqətən də Səndən istənildi, əta etdin, istəməzdən öncə bəxşiş etməyə başladın, lüt-fündən istənildi və əskiltmədin, Sən, ey mənim ixtiyar sahibim, ehsandan, ən’am verib lütf gös-tərməkdən savayı hər şeydən çəkindin, mən də haram etdiklərinə batmaqdan, sərhədlərindən təca-vüz etməkdən, qorxutmaqdan xəbərsizlikdən savayı hər şeydən geri oturdum, belə olduqda həmd yalnız Sənə məxsusdur, ey mənim Rəbbim: qüdrətlisən məğlubedilməzsən, möhlət verərək tələsmirsən. \nBu ne’mətlərinin bolluğuna etiraf edib onu təqsirlə qarşılayan, öz barəsində bütün işlərini zay etməsinə şəhadət edənin məqamıdır. \nEy mənim Rəbbim, bəyənilmişi, uca aydın ələvi vilayəti vasitəsi ilə Sənə yaxınlaşıram, o iki-sinin vasitəsi ilə Sənə sarı üz gətirirəm ki, mənə-fülankəsin şərrindən pənah ver, çünki bu pənah verməkliyin sərvət önündə Səni çətinliyinə salmaz, qüdrətin qarşısında zəhmətə düşməzsən, Sən, hər şeyə qadirsən. Belə isə rəhm edib davam etdirdikdən sonra öz yanında elə bir bəhrə nəsib et\nki, onu Sənin razılıbına yetməyə nərdivan qərar verim, onun səbəbiylə cəzadan amanda qalım, ey\nrəhm edənlərin rəhm edəni!
