Əhli-Beyt (ə) Təlimləri Ensiklopediyası
Dil:
SonÜmid TV

Məqalələr

İslam dünyagörüşü, əxlaqi dərslər və fiqhi məsələlər haqqında maarifləndirici yazılar

Həzrət Muhəmməd (s) 04.01.2025

İSLAM PEYĞƏMBƏRİ (S) ÖMRÜNÜN SON GÜNLƏRİNDƏ

İslam Peyğəmbəri (s) hicrətin 11-ci ilində sonuncu həcc mərasimi zamanı Məkkədə (Ərəfatda), Məkkədən qayıdarkən “Qədi-Xum” çölündə, eləcə də Mədinədə ümumxalqın qarşısında açıq-aşkar əbədiyyətə qovuşacağından xəbər verdi. Həmçinin o həzrət vəfatından bir ay öncə də buyurdu: “Ayrılıq və Allaha dönüş zamanı yaxınlaşmışdır. Bu yaxınlarda Haqqın dəvətini qəbul edəcəyəm. Sizin aranızda iki ağır və qiymətli əmanət qoyub gedirəm: Allahın kitabı və Əhli-beytimi. Lətif və agah Allah mənə xəbər verib ki, bu iki əmanət “Kövsər” hovuzunda mənə qovuşana qədər, heç zaman bir-birindən ayrılmayacaq. Elə isə, yaxşı düşünün və görün onlarla necə rəftar edəcəksiniz…” Bir gün Peyğəmbərə (s) xəbər verdilər ki, İslam ümməti sizin vəfat edəcəyinizdən nigarandır. O həzrət xəstə olduğu halda imam Əli (ə) ilə Fəzl ibn Abbasa təkyə edib məscidə yollandı. Allaha həmd-səna etdikdən sonra buyurdu: “Mənə xəbər verdilər ki, siz öz peyğəmbərinizin vəfat edəcəyindən qorxur və nigaransınız. Məgər məndən əvvəlki peyğəmbərlər vəfat etməyib? Bilin ki, həm mən Rəbbimin rəhmətinə qovuşacağam, həm də siz!” Növbəti gün Peyğəmbər (s) həzrət Əli (ə) və bir dəstə səhabəsinin köməyi ilə “Bəqi” qəbiristanlığına gedib, ölənlər üçün Allahdan məğfirət və bağışlanma dilədi. O həzrət həyatının son günlərində məsciddə “sübh” namazını qıldıqdan sonra, bir daha müsəlmanlara Allahın kitabı Qurani-Kərim və öz Əhli-beyti haqda tövsiyələr etdi: “Mən sizin aranızda iki ağır və qiymətli əmanət qoyub gedirəm: biri Allahın kitabı, digəri isə Əhli-beytimdir… Onlardan qabağa keçməyin ki, ayrılığa düçar olarsınız və onlarla bağlı səhlənkarlığa da yol verməyin ki, həlakətə yetərsiniz.” Söhbətdən sonra müsəlmanlar Allahın Rəsulunu (s) ağlar gözlə evinə doğru yola saldılar. Peyğəmbər (s) xəstəlik yatağında ikən qüsl, kəfən və namazını həzrət Əliyə vəsiyyət edəndə, həzrət Əli (ə) dedi: “Ey Allahın Rəsulu! Qorxuram ki, mənim bu işə taqətim çatmasın!” Peyğəmbər (s) imam Əliyə (ə) işarə etdi ki, ona yaxınlaşsın. Həzrət qılıncını, zirehini, üzük və möhrünü imam Əliyə (ə) verib onunla xüsusi olaraq söhbət etdi. (“Ət-təbəqatul-kubra”, İbn Səd, 2-ci cild, səh. 214.) Peyğəmbər (s) ömrünün son anlarında qızı Fatimeyi-Zəhranın (s.ə.) ağladığını görüb yanına çağırır və ona bir söz deyir. Xanım Zəhra (s.ə.) təbəssüm edir. Xanım Zəhradan (s.ə.): “Peğəmbər (s) nə buyurdu ki, sizin təbəssübünüzə səbəb oldu?” – deyə soruşduqda, xanım Zəhra (s.ə.) atası Peyğəmbərin (s) belə buyurduğunu nəql etdi: “Sən Əhli-beytimdən mənə qovuşacaq ilk şəsx olacaqsan.” (Ət-təbəqatul-kubra”, İbn Səd, 2-ci cild, səh. 238.) Nəhayət, Peyğəmbər (s) hicrətin 11-ci ilinin Səfər ayının 28-də, Mədinə şəhərində imam Əlinin (ə) qucağında ikən əbədiyyətə qovuşdu və “Məscidün-Nəbiyy”ə birləşən evində – dünyasını dəyişdiyi hücrəsində torpağa tapşırıldı. İmam Əli (ə) “Nəhcül-bəlağə”nin 188-ci xütbəsində Peyğəmbərin (s) əbədiyyətə qovuşduğu anı belə xatırlayır: “Allahın Peyğəmbəri (s) başı mənim sinəmdə olan halda canını tapşırdı, mənim əllərim üzərində ikən ruhu bədənindən ayrıldı və mən (təbərrük olaraq) əlimi üzümə çəkdim. O həzrətin (s) qüslünü öz öhdəmə götürdüm və mələklər (bu işdə) mənə kömək etdilər. Sonra ev və onun ətrafı (orada olanlar və get-gəl edən mələklər) ağlayaraq nalə qopartdılar. Mələklərin bir dəstəsi enir, digər bir dəstəsi isə yuxarı qalxırdı. Onların Həzrətə qıldıqları namazın səsi onu qəbrinə qoyana qədər qulağımdan getmirdi. Belə olan halda, kim o həzrətə həyat və ölümündə məndən daha yaxın və layiqdir?!” Allahın salam və salavatı olsun kainatın ən şərəflisi həzrət Muhəmmədə (s)! Rza Şükürlü (Maide.az)

Həzrət Muhəmməd (s) 04.01.2025

Bu gecə əziz İslam Peyğəmbərinin (s) rehlət gecəsidir: İmam Əli (ə) Həzrət Peyğəmbərin (s) rehləti barədə

Hicrətin 10-cu ilində Həzrət Peyğəmbər (s) həcc ziyarətinə yola düşür. Müsəlmanlar Həzrətin (s) bu niyyətindən xəbərdar olub, hər tərəfdən onun yanına tələsdilər. Sayları kifayət qədər olandan sonra Həzrət (s) hərəkət etməyə başladı. Bu həmin il idi ki, Peyğəmbər (s) müsəlmanlara İslami həccin yerinə yetirilmə qaydasını öyrətmişdi. Çünki o biri illərdə müşriklər onlara həcc mərasimini yerinə yetirməyə mane olmuşdular. Peyğəmbər (s) həcc mərasimini sona çatdırandan sonra müsəlmanlara xütbə oxuyur. Sonra da Mədinəyə qayıtmaq istədiyini elan edir. Bu müqəddəs səfərdə Həzrətin (s) çox sayda tərəfdaşı və səhabələri onunla bir yerdə idilər. Hər an müqəddəs simasındakı nigarançılığı görə bilirdilər. Sanki Həzrət hansısa sirri aşkar etmək istəyirdi ki, ondan qorxurdu. Onu bəyan etmək üçün yaxşı fürsət axtarırdı. Bu həcc – əziz Peyğəmbərin (s) yerinə yetirdiyi son həcc idi. Ona görə də onu “vida həcci” adlandırırlar. (Avini Deyerler.org) Aydın idi ki, Peyğəmbər (s) elə bir mövzu haqqında danışmaq istəyirdi ki, müsəlmanların siyasi və dini məsələləri baxımından həlledici təsirə malik idi. Bu dövrdə ən mühüm məsələ – ümmətin idarəedilməsi mövzusu idi. Həzrət Peyğəmbərin (s) vəfat etməsi ilə hələ ürəklərdə dərin kök salmamış İslam dini aradan gedə bilərdi. Münaqişələr başlaya bilər və din də bu münaqişələrə görə qurban olardı. Allah Təala Həzrət Rəsuli-Əkrəmə (ə) vəhy etmişdi ki, ondan sonra canişin İmam Əli ibn Əbutalib (ə) olacaqdır. O, Allaha və Rəsuluna (s) iman gətirən ilk insan idi. Allah yolunda çox çətinliklər çəkmişdi. Əxlaq və elm baxımından başqalarından üstün idi. Həzrət Peyğəmbər (s) dəfələrlə bu mövzunu müsəlmanlara xatırlatmışdı. Həzrət (s) ümmətin gələcəyinə görə çox nigaran idi. Çünki yaxşı bilirdi ki, hakimiyyət həvəsində olanların sayı az deyildir. Ancaq bu hədəfə görə onun yanında qərar tuturlar. Həzrət Peyğəmbər (s) Əsfan adlı yerə çatan zaman ona mübarək ayə nazil olur: “Ey Peyğəmbər, Rəbbin tərəfindən sənə nazil olanı çatdır! Əgər (bunu) etməsən, (elə bil ki,) Onun (heç bir) tapşırığını çatdırmamısan. Allah səni insanlardan (onların fitnə və şərindən) qoruyacaq. Şübhəsiz, Allah kafirlərin dəstəsini hidayət etməz”. (“Maidə” 67). Bu ayənin nazil olması ilə Peyğəmbər (s) İmam Əli (ə) rəhbərlik missiyasına görə əminlik əldə edir və müsəlmanlara əmr edir ki, bir yerə toplaşsınlar. Müsəlmanlar bir yerə toplaşan zaman onlara dəyərli bir xütbə oxuyur və Əli ibni Əbutalibin (ə) canişin olduğunu elan edir. Sonra müsəlmanlara əmr edir ki, İmam Əliyə (ə) beyət etsinlər. Bütün müsəlmanlar o Həzrət Əliyə (ə) beyət edirlər. Beyət sona çatan zaman isə bu ayə nazil olur: “Bu gün dininizi sizin üçün kamilləşdirdim, sizə Öz nemətimi tamamladım və (möhkəm və sabit) bir din kimi sizin üçün İslamı qəbul etdim”. (“Maidə” 3). Qədir-Xum hadisəsindən sonra Həzrət Peyğəmbər (s) Mədinəyə qayıdır. Həzrət Peyğəmbər (s) böyük bir ordu təşkil edir ki, onun tərkibində çox sayda mühacir və ənsarlar vardır. Bu ordunun rəhbəri isə 20 yaşına çatmamış cavan Üsamə ibn Zeyid idi. Peyğəmbər (s) qısa zamanda bu ordunu təşkil edib, Mədinədən tez bir zamanda göndərmək istəyirdi. Çünki ölümünün yaxınlaşdığını hiss edirdi. İslam ümməti üçün təhlükə törədə biləcək insanları Mədinədən uzaqlaşdırmaq istəyirdi. Lakin bütün bu cəhdlərinə baxmayaraq, bəzi münafiqlər ordunun hərəkət etməsinə mane oldular. Lakin, Həzrət Üsaməyə yenə də hərəkət etməsi üçün əmr verirdi. Bu ordu Mədinənin bir neçə kilometrində çadır qurur. Elə bu zaman Həzrətin (s) halı pisləşir və ordunun bəzi üzvləri icazəsiz Mədinəyə qayıdırlar. Həzrət Peyğəmbər (s) geri qayıdan bu insanları lənətləyir. İslam Peyğəmbəri (s) 11-ci hicri ilinin Səfər ayının 28-də Mədinədə vəfat edir. O, mübarək başını İmam Əlinin (ə) sinəsinə qoyduğu halda, İlahi rəhmətə qovuşur. İmam Əli (ə) bu hadqa buyurur: “Allahın Rəsulunun (s) ruhu o halda qəbz oldu ki, başını mənim sinəmə qoymuşdu. Canı əllərimin arasında alındı. Mən əlimi onun üzünə çəkdim. Və mən Həzrətə qüsl verdim. Mələklər mənə kömək edirdi. Mən onu torpaqda dəfn edənə qədər onların necə yavaş namaz qıldıqlarını eşidirdim”. Bəli, İmam Əli (ə) Həzrət Peyğəmbərə (s) qüsl verib kəfənləyir və belə buyurur: “Ey Allahın Rəsulu! Atam-anam sənə fəda olsun! Həqiqətən, sənin ölümünlə o nemətdən məhrum olduq ki, başqalarının ölümü ilə ondan məhrum olmamışıq. Bu nemət nübuvvət və səma xəbəri idi”. İmam Əli (ə) Həzrətə qüsl verib onu kəfənlədi və yaşadığı evdə onu dəfn etdi. İslam Peyğəmbərinin (s) vəfatı müsəlmanlar üçün böyük müsibət idi. Və bu müsibət bu gün də davam edir…

Həzrət Muhəmməd (s) 04.01.2025

Peyğəmbər (s) hər kəsin əməllərinə şahiddir

Peyğəmbər (s) hər kəsin əməllərinə şahiddir. Qiyamət günü şahidlik etmək heç də dünyada əməllərdən xəbərdar olmaq, onları bilmək demək deyil فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَىٰ هَٰؤُلَاءِ شَهِيدًا “Biz hər ümmətdən bir şahid gətirəcəyimiz və səni də onlara şahid gətirəcəyimiz zaman (onların halı) necə olacaq?” (Nisa, 41). İzah: Bu ayəyə görə İslam peyğəmbəri (s) başqa peyğəmbərlər kimi yalnız öz ümmətinə yox, həm də digər keçmiş peyğəmbərlərin əməllərinə şahiddir. (“هَٰؤُلَاءِ” (haulai) əvəzliyi rəvayətlərə görə keçmiş ümmətlərin şahidlərinə, yəni keçmiş peyğəmbərlərə aiddir.) Bu, o həzrət (s) üçün çox böyük bir fəzilətdir. Quranda əməllərə şahid olmaqda məqsəd əməllərin mahiyyətini və batinini bəyan etməkdir. Odur ki, ilahi peyğəmbərlər və övliyalar – hamısının başında isə kamil insan və ən üstün məxluq olaraq İslam peyğəmbəri (s) – elə bir məqama malikdirlər ki, bəndələrin həqiqətini və batinini müşahidə edə bilir, Qiyamətdə əməllərə şahidlik edənlər sırasında yer alır və onların yaxşı və ya pis insan olmasına şəhadət verirlər. Qiyamətdə əməllərin digər şahidləri yer, bədən üzvləri, mələklər və s.-dir. Qeyd edək ki, Qiyamət günü şahidlik etmək heç də dünyada əməllərdən xəbərdar olmaq, onları bilmək demək deyil. Hədis: İmam Sadiq (ə): “Bəndələrin bütün əməlləri – istər yaxşılar olsun, istər pislər, – hər gün səhər Allah rəsuluna (s) məruzə edilir.” (Kafi, c. 1, səh. 219, hədis: 1).

Həzrət Muhəmməd (s) 04.01.2025

Peyğəmbərimizin (s) nübuvvət yükü necə yüngülləşdirildi?

Hikmət elə bir İlahi nemətdir ki, gərək insan bədənində yer alsın. Onun sakin olduğu məkan isə, ən müqəddəs məkan olan insan qəlbidir.   Həzrət Peyğəmbər (s) bu haqda buyurur: “Allahın yerdə (feyz) qabları vardır. Bilin ki, bu qablar – həmin qəlblərdir. Allah yanında onların ən sevimlisi – daha riqqətlisi, səfalısı, sərt olanıdır”. (Sərt deyildikdə, burada düşmənlərin heç birindən qorxmamaq nəzərdə tutulur). Əlbəttə, qəlb o zaman İlahi feyzi qəbul edər ki, günah və şübhələrdən uzaq olar. İmam Əli (ə) buyurur: “Pak təbiətli bəndələrin qəbləri – Allahın məkanıdır. Ona görə də hər kim qəlbini pakizə edər, Allah ona lütf nəzəri salar. Əgər belə olarsa, Allah ona sinə genişliyi əta edər. O da bütün yaxşılıqların və başqa bərəkətlərin nazil olmasının başlanğıcı olar”.   Allah Təala Quranda buyurur: “Beləliklə, Allah (gözəl keçmişinə xatir) hidayət etmək istədiyi şəxsin sinəsini İslam(ı qəbul etmək) üçün açar.   Olduğu azğınlıqda boşlamaq istədiyi şəxsin sinəsini isə möhkəm tutaraq daraldar, sanki o əziyyətlə səmada yuxarı qalxır. Allah beləcə, iman gətirməyən kəslərin üzərinə murdarlıq qoyar”. (“Ənam” 125).   Şərhi-sədr (geniş qəlb) – Allahın ən böyük nemətlərindəndir ki, bir çox digər nemətlərin başlanğıcı sayılar. Bu nemətin əzəməti o həddədir ki, Allah Təala Öz Peyğəmbərinə (s) buyurur: “Məgər Biz sənin sinəni (köksünü)genişləndirmədikmi? (Sənə bolluca səbir və hövsələ vermədikmi ki, böyük bir tutumla Xaliqə yetişmək və insanlarla rabitə qurmaq məqamını özündə yerləşdirəsən, elmlər, hikmət və din hökmlərinin mədəni olasan, İlahi mənbədən vəhy almaq və bəşər cəmiyyətinə onu yetirmək istedadına malik olasan və insanlara rəhbərlik və ümmətə atalıq edəsən). Və (nübuvvət)yükünün ağırlığını səndən götürmədikmi? (Onu sənin üçün yüngül etmədikmi?)”. (“Şərh” 1-2).   Bu cür insanın qəlbi güclü və sağlam olar. Allahın müsibətləri qarşısında səbir edər, mülayim və səbirlidir. Allah tərəfindən ona çatan hər şeyə razı olar.   O zaman ki, “Şərhi-sədr” ayəsi nazil olur, Həzrət Peyğəmbərin (s) səhabələri deyirlər: “”Şərhi-sədr”in mənası nədir?”. (Həvzəh/Deyerler.org/)   Həzrət (s) buyurur: “Elə bir nurdur ki, Allah onu hər kimin istəsə qəlbində yerləşdirər. Bu vasitə ilə sinəsini açıq və geniş edər”.

Həzrət Muhəmməd (s) 04.01.2025

Bu gün peyğəmbərin (s) Taifdə səqif tayfası tərəfindən daşlanan günüdür.

Bu gün peyğəmbərin (s) Taifdə səqif tayfası tərəfindən daşlanan günüdür.Besətin 10-cu ili Xədiceyi Kübra və Əbu Talibin vəfatı peyğəmbərə çox təsir etdi. Həmin ili hüzn ili kimi də qeyd edti. Əbu Talibə qədər qureyşlilər peyğəmbərə çoxda əziyyət edə bilmirdilər. Onun ölümündən sonra peyğəmbərə və müsəlmanlar (s) təziqlər dahada şiddətlənməyə başladı.ما زالَت قرَيشٌ كاعَّةً حتّي تُوُفَّي أَبُو طالبٍ“Qüreyş qəbiləsi Əbu Talib vəfat edənə qədər, (Peyğəmbərə (s) zərər verməkdən) daim qorxurdu.”(İbn Kəsirc.2.səh.144) Bundan sonra Qüreyş qəbiləsi bütün gücü ilə onun risalətinə qarşı çıxdı. Peyğəmbər (s) Qüreyşlilərin ona kömək etmədiyini gördükdə və Məkkənin onun üçün əmin-amanlı bir yer olmadığını anladıqda Tövhid etiqadını yaymaq üçün yeni dayaq və mərkəz seçərək Taifə tərəf hicrət etdi. Səqif qəbiləsi Taifdə ən böyük qəbilə idi. Onların iman gətirəcək ümüdi ilə o qəbilənin böyüklərindən olan, Əmr ibn Uməyrin üç oğlu; Əbdyaləyl, Məsud və Həbibin yanına getdi. Onları təkallahlığa və həmçinin ona bu yolda kömək etməyə çağırdı. Onlardan biri dedi: Mən Kəbənin pərdəsini yırtaram, Allah səni peyğəmbər göndəribsə!İkincisi dedi: Allah səndən başqasını peyğəmbərliyə seçə bilməzdi?Üçüncüsü isə belə cavab verdi: Allaha and olsun ki, mən heç vaxt səninlə danışmaram. Çünki, sən iddia etdiyin kimi, Tanrı peyğəmbərisənsə, mənim səninlə danışmağa ləyaqətim yoxdur. Amma Allaha iftira ataraq, yalandan peyğəmbər olduğunu iddia edirsənsə, mənə yaraşmaz ki, səninlə danışım.Peyğəmbər (s) Səqif qəbiləsinin islam dinini qəbul etməyəcəyini anladı. Onlara bu məsələni gizlətmələrini söylədi. Səbəbi isə Qüreyş qəbiləsinin bu hadisəni eşidib, lovğalanmasını istəmirdi. Amma onlar bu məsələni gizləmədilər. Əksinə tayfalarının səfehlərinə və öz qullarına göstəriş verdilər ki, Peyğəmbərin (s) ardınca gedərək, ona təhqiramiz sözlər söyləyib, arxasınca hay-küy salsınlar. O Həzrəti (s) daşlasınlar. Səqif qəbiləsinin avara, tərbiyəsiz və quldur insanları Peyğəmbərin (s) yoluna çıxaraq, onu daşlamağa başladılar. Ayaqlarını yaraladılar və al-qana boyadılar. Peyğəmbər (s) Taifdə on gün qaldıqdan sonra, başa düşdü ki, Səqif qəbiləsi islam dininə gətirməyəcək və ona kömək etməyəcəklər. Sonra peyğəmbər (s) Məkkəyə tərəf yollanaraq Allahdan özünə çıxış yolu istəyirdi. .Allahın elçisi daha sonra Məkkəyə tərəf yollandı. Yolda peyğəmbər (s) bir üzüm ağacının kölgəsinə sığındı, bir anlıq dincələrək öz Allahı ilə razu-niyaz edirdi.. Rəbiənin oğlanları Ütbə və Şeybə Peyğəmbərin (s) acınacaqlı halını gördükdə, öz məsihi qulu Əddasa əmr etdilər ki, böyük bir üzüm salxımını qaba qoyaraq, O Həzrətə aparsın. Əddas belə etdi. Peyğəmbər (s) üzümü yemək istədikdə, Allahın adını söylədi. Əddas dedi: Allaha and olsun ki, söylədiyin cümləni bu yerin əhalisi dilə gətirməz.Həzrət (s) onun haralısan və hansı dinə etiqad edirsən? Əddas dedi: Mən Neynəva əhliyəm. Xristianam.Peyğəmbər (s) buyurdu: “Saleh insan Yunis ibn Mətanın şəhəri.”Sən Yunis ibn Mətanı haradan tanıyırsan?“O, qardaşım və Allahın peyğəmbəri idi. Mən də peyğəmbərəm.”Əddas bu sözləri eşitdikdə, Peyğəmbərin (s) əl-ayağına düşərək, islam dinini qəbul etdi.Ütbə və Şeybə onları müşahidə edirdi. Əddas onların yanına qayıtdıqda, soruşdular: Ehtiyatlı ol, bu kişi səni dinindən döndərməsin. Çünki, sənin dinin, onun dinindən daha üstündür.Peyğəmbər (s) Qureyş tayfasının şərrindən qorxduğu üçün Məkkəyə tez girmədi. Hirada mağarasında gözləyərək, Ahnəs bin Şərikdən özünü himayə etməsini istədi. O, isə Qureylə onun arasında anlaşma olduğuna görə himayə edə bilməyəcəyini bildirdi. Süheyl bin Kəbədən köməklik istədi, amma eyni cavabı aldı. Mutim bin Adiyy isə Mənaf bin Abdul-Muttalibə qohumçuluğu olduğu üçün bu təklifi qəbul eləyərək, özü və oğulları silahlanıb peyğəmbəri (s) qarşıladılar. Peyğəmbər (s) onların köməkliyi ilə Kəbəyə girdi. Təvaf edib iki rükət namaz qıldı. Sonra isə Mutim və oğulları vasitəsilə evinə getdi. Mutim peyğəmbərin himayə etdiyini elan etmişdi, Qureyş də bunu qəbul etmişdi.Peyğəmbər (s) Nəxlə məntəqəsində gecə yarısı namaz qıldığı zaman, bir qrup cin oradan keçirdi. Həzrətin (s) yanına gələrək, islam dinini qəbul etmişlər. Sonra öz tayfalarını islama çağırmaq üçün vətənlərinə dönmüşlər. Allah-təala Cin surəsində bu hadisəni açıq-aşkar bəyan etmişdir.Hacı Səlim.

Həzrət Muhəmməd (s) 04.01.2025

Peyğəmbərimizə (s) ən çox bənzəmək istəyənin xüsusiyyətləri

İmam Səccad (ə) buyurur: “Hər kimin bu dörd sifəti olar, imanı kamil və günahları bağışlanmış olar. Allahla o halda görüşər ki, ondan razı olar. 1. Özünə hakim olmaq və İlahi təqva sifətidir ki, gözlənti olmadan və gözə girmək (niyyəti) olmadan insanlara xidmət etmək. 2. Həyatının bütün sahələrində insanlara qarşı düz danışan və sədaqətli olmaq. 3. Bütün dini və ürfi çirkinliklərə qarşı pak ətəkli və həyalı olmaq. 4. Ailəsi ilə xoş əxlaq və xoş rəftar olmaq”. Həqiqi möminin nişanələrini tanıdan hədisdə İmam Sadiq (ə) buyurur: “(Mömin) dində güclüdür. Mülayim olması ilə yanaşı, həm də uzaqgörəndir”. (Həvzəh) İnsana nicat verə bilən xüsusiyyətlərin açıqlayan hədisdə İmam Səccad (ə) buyurur: “Üç şey insanın nicatına səbəb olar: 1. Dilini insanların qeybətindən və (onlara görə) pis sözlərdən saxlamaq. 2. Özünü o işlərlə məşğul etmək ki, dünya və axirət üçün faydalıdır. 3. Həmişə xata və səhvlərə görə narahat və ağlayan olmaq”. Digər hədisdə Peyğəmbərimizə (s) ən çox bənzəyən insanlar tanıdılır. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Sizi özümə ən çox bənzəyən şəxslə tanış edimmi?”. Deyirlər: “Bəli, ya Rəsulallah!”. Həzrət (s) buyurur: “Hər kim xoş əxlaq, mülayim, qohumlarına qarşı yaxşılıq edən, din qardaşlarını sevən, haqqa səbirli, qəzəbini yatızdıran və güzəşt edən olarsa (həmin şəxs mənə ən çox bənzəyən insandır)”.

Həzrət Muhəmməd (s) 04.01.2025

Peyğəmbər (s) necə əmin olur ki, ilhamları Allah tərəfindən gələn vəhydir?

Birincisi, rəhmani mesajların məzmun və mahiyyət baxımından şeytan vəsvəsələri ilə fərqi yerlə göy qədərdir və hər birinin məzmunu onun tanıtdırıcısıdır. İkincisi, Peyğəmbər (s) metafizik aləmlə və ya vəhy peyki ilə təmasda olduğu zaman Allahla rabitədə olması həqiqətini daxili intuisiya ilə tam şəffaflığı ilə dərk edir. Biz günəşi tam dərk etdiyimiz kimi. Günəşi hal-hazırda ayıq halda gördüyünüz hardan məlum? Bəlkə də yuxudasınız! – desə, sözsüz ki, buna etina etməyəcəyik, çünki sahib olduğumuz hisslərimiz şübhə predmeti deyil. İlk dəfə Peyğəmbərə (s) vəhy nazil olanda haradan əmin oldu ki, bu şeytan təlqini deyildə, ilahi mesajdır? Bu elm və yəqinin qaynağı haradır? Sualın cavabı aydındır. Çünki, rəhmani mesajların məzmun və mahiyyət baxımından şeytan vəsvəsələri ilə fərqi yerlə göy qədərdir və hər birinin məzmunu onun tanıtdırıcısıdır. Qeyd edilməlidir ki, Peyğəmbər (s) metafizik aləmlə və ya vəhy peyki ilə təmasda olduğu zaman Allahla rabitədə olması həqiqətini daxili intuisiya ilə tam şəffaflığı ilə dərk edir. Biz günəşi tam dərk etdiyimiz kimi. Əgər kimsə hal-hazırda günəşi ayıq halda gördüyümüzün hardan məlum olduğunu, bəlkə də yuxuda gördüyümüzü iddia edərsə, şübhəsiz, buna etina edilməz, ona görə ki, sahib olduğumuz hisslərimiz şübhə predmeti deyil. Əllamə Təbatəbainin – “فَلَمَّا اَتَاهَا نُودِى یَا مُوسَى اِنِّى اَنَا رَبُّکَ” (1); “Atəşin yanına gəldiyi zaman, səs gəldi ki: Ey Musa! Mən sənin Pərvərdigarınam! Ayaqqabıların çıxar ki, müqəddəs Tuva torpağındasan!” – ayəsinin təfsirində dediyinə əsasən, Allah Rəsulu ilk vəhy və risalətlə qarşılaşdığı zaman heç bir araşdırmaya, sübuta və arqument tələbinə ehtiyac duymadan onun Allah tərəfindən gəldiyinə şübhə etmir. Əgər buna ehtiyac olsaydı, vəhy qeybi və vasitəsiz olmaz, əksinə hansısa məntiqi sübut növu və rasional arqument olacaqdı (2). Buradan aydın olur ki, bəzi hədislərin dediyinə istinadən, ilk vəhy Peyğəmbərə (s) nazil olduğu vaxt Həra mağarasından Xədicənin evinə gəldi və gördüklərini ona danışdı. Davamında buyurdu: “Mən özümdən qorxuram”. Bu mənada ki: (Bunun ilahi vəhy olmadığından qorxuram)! Xədicə ona ürək-dirək verdikdən sonra onu əmisi oğlu Vərəqə ibn Nofəlin yanına apardı. Vəqərə cahiliyyət dövründə xristianlığı seçən şəxs idi. Ərəb və ibrani dillərini bilirdi. O, Peyğəmbərdən (s) gördüklərini izah etməsini istədi. Peyğəmbər (s) də gördüklərini açıqladı. Vərəqə dedi: Bu Musaya (ə) nazil olmuş namusdur (vəhy peyki). Sonra dedi: Kaş sağ qalaydım və qəbilən səni bu şəhərdən qovduqları zaman sənə yardım edəydim (3). Bu qəbildən olan hədislər sözsüz ki, qondarmadır. Qeyb aləmi ilə aşkar əlaqə yaradan və bütün varlığı ilə həmin əlaqəni dərk edən bir peyğəmbərin Nəsrani kahini Vərəqə ibn Nofəl kimi birinə nə ehtiyacı var? Belə bir vəhyə necə inanmaq olar? Niyə Musa ibn İmran (ə) Tur dağında ilk vəhyi aldığı zaman əsla oxşar şəkkə düşmədi? Halbuki, Musa (ə) ancaq səs eşitmişdi, vəhy mələyini görməmişdi. Görəsən, bütün bunlar vəhyi və İslam peyğəmbərliyini zəiflətməkdən ötrü düşmənin gizli əlinin belə xurafatları yaradaraq İslam kitablarına salmalarına dəlil deyilmi?! (4). İstifadə edilmiş ədəbiyyat: 1-“Taha” surəsi, 11 və 12-ci ayə. 2-“əl-Mizan fi təfisiril-Quran” (Təbatəbai Seyid Məhəmməd Hüseyn, Qum elm mərkəzinin “Camieyi-mudərrisin” İslam nəşriyyatı ofisi, Qum, 1417 h.q.), c. 14, səh. 138 3-Bu məzmunu əhli-sünnənin bir çox hədisçi və təfsirçiləri nəql edib, o cümlədən “Səhihul-Buxari”də Məhəmməd ibn İsmayıl Əbu Əbdillah əl-Buxari əl-Cufi, (tədqiqatçı: Mustafa Dib əl-Bəğa, “Dar İbn Kəsir”, əl-Yəmamə, Beyrut, 1407 h.q. (1987), ikinci nəşr), c. 23, səh. 11469, hədis 6982; “əl-Cəmaius-səhihil-musəmma Səhihul Muslim”, Muslim ibn əl-Hucac Əbul Hüseyn əl-Qüşeyri ən-Nişaburi, tədqiqatçı: Məhəmməd Fəvaid Əbdül Baqi, “Daru əhyait-turasil-ərəbi”, Beyrut), c. 1, səh. 97, hədis 422; “Fi zilalil-Quran”, Seyid ibn Qütb ibn İbrahim Şazli, “Daruş-şuruq”, Beyrut və Qahirə, 1412 h.q. on yeddinci nəşr), c. 6, səh. 3936 və “XX əsrin ensiklopediyası, “vəhy” maddəsində gəlmişdir.) 4-Ayətullah Nasir Məkarim Şirazinin “Quranın mesajı” kitabından iqtibas edilib. (“Darul-kutubil-İslamiyyə”, Tehran, 1997, doqquzuncu nəşr), c. 1, səh. 231.  

Həzrət Muhəmməd (s) 03.01.2025

“Mən – Həzrət İbrahimin (ə) duasının nəticəsiyəm” – Həzrət Peyğəmbər (s) özü barədə

Həzrət Peyğəmbər (s) özü öz mübarək xüsusiyyətlərini bizə tanıtmış və bu haqda hədislərin vasitəsilə məlumatlar vermişdir.   1. Allahın tərbiyə etdiyidir. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Mən – Allahın tərbiyə etdiyi və Əli (ə) – mənim tərəfimdən tərbiyə edilmişdir”.   2. İlahi rəhmətdir. Həzrət (s) buyurur: “Həqiqətən, mən – hidayət olunan rəhmətəm”.   3. İbrahimin (ə) duasının nəticəsidir. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Mən – Həzrət İbrahimin (ə) duasının nəticəsiyəm”.   4. Ən üstün insandır. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Mən – Adəm övladlarının seyyidiyəm”. Həzrət (s) başqa yerdə buyurur: “Allah məndən üstün məxluq xəlq etməmişdir. Allah yanında məndən əziz olanı yoxdur”.   5. Ən bilikli insandır. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Həqiqətən, sizlərin ən biliklisi və ən təqvalısı – mənəm”.   6. Rəsulların (ə) rəhbəridir. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Mən – göndərilmişlərin rəhbəriyəm. Mən – peyğəmbərlərin xatəmiyəm. Mən – ilk şəfaət edən və ilk şəfaət olunanam”.   7. İlk daxil olandır. Peyğəmbər (s) buyurur: “Mən Allah kitabı və Əhli-Beytimlə (ə) bir yerdə Allaha ilk daxil olanam. O zaman (ümmətim) daxil olacaqdır və ümmətimdən soruşacağam: “Quran və Əhli-Beytimlə (ə) nə etmisiniz?””.   8. İlahi hədiyyədir. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Beş şey mənə əta edilmişdir ki, məndən əvvəlki peyğəmbərlərin heç birinə verilməmişdir: 1. Mən bütün aləmlər üçün göndərilmişəm. 2.Torpaq mənim üçün pak və səcdəgah qərar verilmişdir. 3. Qorxu ilə yardım edilmişəm (düşmənlərin qəlbinə qorxu salınaraq). 4. (Döyüş) qəniməti mənim üçün halal hesab olunmuşdur. Halbuki, məndən əvvəl heç kəsə halal deyildi. 5. Mənə Allah tərəfindən bütün sözlər hərtərəfli verilmişdir”.   9. Ümümdünya risalətinə malikdir. Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Mən o kəslərin rəsuluyam ki, həyatım zamanında onları dərk etmişəm və o kəslər ki, məndən sonra dünyaya gələcəklər”. (Erfan/deyerler.org)

Həzrət Muhəmməd (s) 03.01.2025

PEYĞƏMBƏRİ-ƏKRƏMİN (S) XANIM XƏDİCƏ (S.Ə.) İLƏ İZDİVACI

Rəbiül-əvvəl ayının 10-u (hicrətdən 27 il öncə) İslam Peyğəmbəri (s) ilə xanım Xədiceyi-Kübranın (s.ə.) izdivacına təsadüf etdiyindən, bu barədə qısa məlumatı əziz oxucularımızın nəzərinə çatdırırıq: Tarixi mənbələrdə İslam Peyğəmbərinin (s) xanım Xədicə ilə tanışlığı və onların evliliyi belə göstərilir: “Xüveylidin qızı Xədicə nəsil-nəcabətli və şərafətli bir qadın olması ilə bərabər, ticari işlərlə məşğul olur və ticari işlərini icra etmək üçün bəzilərini bu işə cəlb edirdi. İslam peyğəmbəri həzrət Mühəmməd (s) iyirmi beş yaşına çatdıqda, əmisi Əbu Talib o həzrətə belə bir təklif etdi: “Xüveylidin qızı Xədicə Qüreyş tacirlərindəndir və ticari işlərini öhdəsinə götürəcək əmanətdar bir şəxs axtarışındadır. Nə yaxşı olar ki, özünü ona tanıtdırıb, onun ticari işlərinə rəhbərliyi öhdənə alasan!” Peyğəmbərin (s) yüksək ruhu bu istəyi birbaşa olaraq Xədicəyə söyləməyə mane olduğundan, əmisinə belə dedi: “Yaxşı olar ki, Xədicə özü bu təklifi irəli sürsün.” Xədicə o həzrətin “Əmin” (əmanətdar) ləqəbi ilə tanındığını bildiyi üçün, bir nəfəri Peyğəmbərin (s) hüzuruna göndərib dedi: “Mühəmmədin (s) gözəl əxlaqı, sədaqət və əmanətdarlığına məftun olmuşam. Ticari səfər üçün başqalarının verdiyi puldan ikiqat artıq verməyə və bu səfərdə sənə kömək etmək məqsədilə qulamlarından iki nəfəri səninlə birgə göndərməyə hazıram!” Peyğəmbər (s) Xədicənin təklifini qəbul edib, Qüreyş karvanı ilə birlikdə Şama doğru hərəkət etdi. Peyğəmbər (s) bu səfərdə hamıdan çox qazanc əldə etdi. Xədicənin Peyğəmbərlə (s) birgə öndərdiyi Meysərə adlı qulamı sıfırdın qayıtdıqdan sonra o həzrətin kərmətləri, alicənablığı və mənəviyyatı haqda Xədicəyə məlumat verdi. Xədicə zəkalı, uzaqgörən, şərafətli bir qadın idi və cahiliyyət dövründə əxlaqi və ictimai mövqeyinə görə Qüreyş qadınlarının pakizəsi və xanımı adlanırdı. Məşhur nəzərə əsasən, o, öncə iki dəfə evlənmiş və hər iki əri vəfat etmişdi. Qüreyşin Əqəbə ibn Əbu Muit, Əbu Cəhl və Əbu Süfyan kimi böyükləri və sərvətliləri Xədicədən elçilik etmiş, o isə razılıq verməmişdi. Digər tərəfdən, Xədicənin Peyğəmbərə (s) qohumluğu çatırdı. Belə ki, hər ikisinin nəsil-nəcabəti Qüsəydə birləşirdi. Həm də, onun Peyğəmbərin (s) parlaq gələcəyi haqda məlumatı olduğundan, qırx yaşında ikən o həzrətlə evlənmək qərarına gəldi. Xədicə Peyğəmbərə (s) evlilik təklifi verdi. İbn Hişam özünün “Sirə” kitabında yazır: “Xədicə özü evlilik təklifini irəli sürüb Peyğəmbərə (s) dedi: “Ey əmioğlu! Aramızdakı qohumluq əlaqələrini, eləcə də, gözəl əxlaqa, qohum-əqrəba içində izzət, əzəmət, sədaqət və əmanətdarlığa sahib olduğunu nəzərə alaraq səninlə ailə həyatı qurmaq istəyirəm.” Peyğəmbər (s) buyurdu: “Bu haqda əmilərimə məlumat verməli, onların məsləhətinə qulaq asmalıyam.” (“Sireyi-İbn Hişam”, 1-ci cild, səh. 204.) Əksər tarixçilər isə qeyd edirlər ki, Xədicə evlilik təklifini Nəfisə adlı bir qadının vasitəsilə göndərdi. Nəhayət, Peyğəmbər (s) evlilik macərasını öz əmiləri, məxsusən, Əbu Taliblə müzakirə etdi və Qüreyşin böyüklərinin iştirakı ilə toy mərasimi təşkil edildi. Əbu Talib Allaha həmd-səna edərək bir xütbə oxudu və qardaşı oğlunu belə təriflədi: “Qardaşım oğlu Mühəmməd ibn Abdullah (s) sərvət sahibi olmasa da, Qüreyşin kişiləri ilə müqayisədə, onların hamısında üstün və fəzilətlidir. Sərvət kölgə tək ötəri və gedəsidir, nəsil-nəcabət isə əbədi və qalasıdır.” (Biharul-ənvar”, c.16 səh.16.) Əbu Talibin xütbəsindən sonra, Xədicənin qohumlarından Vərəqət ibn Nofəl ibn Əsəd sözə başladı: “Qüreyşlilərdən heç kim sizin fəzilət sahibi olmağınızı inkar etmir. Biz də səmimi qəlbdən bu şərafət kəndirinə birləşmək istəyir, sizinlə qohum olmağı özümüzə şərəf hesab edirik.” Beləliklə, dörd yüz dinar (və yaxud iyirmi dəvə) mehriyyə təyin olunaraq “nikah” oxundu və Peyğəmbər (s) iyirmi beş yaşında ikən Xədicə ilə evləndi. O həzrətin xanım Xədicə ilə evliliyindən iki oğul və dörd qız uşağı dünyaya göz açdı: Qasim, Abdullah, Zeynəb, Rüqəyyə, Ümmü-Gülsüm və Fatimeyi-Zəhra (ə). (“Tarixi-İslam”, Ustad Mehdi Pişvayi; “Füruğe-əbədiyyət”, Ayətullah Cəfər Sübhani, 1-ci cild, səh.190-198.)

Həzrət Muhəmməd (s) 03.01.2025

Vəhy günəşinin doğuşu (Məbəs bayramı münasibəti ilə)

  Vəhy günəşinin doğuşu (Məbəs bayramı münasibəti ilə) Həzrət Muhəmməd Peyğəmbər (s) yeniyetməlik dövründən başlayaraq camaatdan ayrılıb tənhalığa qapılmağı və öz düşüncələrinə qərq olmağı xoşlayırdı. Gənclik illərində Onun ən sevimli düşüncə və istirahət yeri Məkkə ətrafındakı Həra dağının mağarası idi. Məkkə bütpərəstlərinin cahilliyi, əxlaqa zidd hərəkətləri Peyğəmbərimizin qəlbində kəskin etiraz və qəzəb hissi doğururdu. Belə anlarda O, Həra dağına pənah aparır, orada öz böyük Yaradanına dua və ibadət edirdi. Həzrət Mühəmməd (s) hər ilin bütöv bir ayını mağarada ibadətlə keçirir, ay qurtarandan sonra mağaradan enib şəhərə qayıdır, əvvəlcə Kəbəni ziyarət edir, yalnız bundan sonra evinə gedirdi. Həmin vaxtlar Mühəmməd (s) ağacların, daşların: “Salam olsun sənə, ey Allahın rəsulu!” – deyə Onu salamladıqlarını eşidirdi. Bu yolla Allah öz gələcək peyğəmbərini Cəbrayıl (ə) mələklə görüşə hazırlayırdı. Həzrət Muhəmməd (s) 40 yaşına çatanda Allah-təala Ona ilk vəhyi nazil etdi. Əksər rəvayətlərə görə, bu hadisə müsəlman təqvimi ilə rəcəb ayının 27-də baş verdi. Bəzi mənbələrdə isə hadisənin Ramazan ayında baş verdiyi yazılıb. Həmin gün Peyğəmbərimiz adəti üzrə Həra mağarasında oturub öz düşüncələrinə dalmışdı. Bu zaman Allahın ən şərəfli mələyi Cəbrayıl (ə) insan qiyafəsində Onun gözünə göründü və əlində tutduğu kitabı Ona göstərib dedi: “Oxu!” Peyğəmbərimiz yazıb-oxumağı bacarmadığı üçün heyrətlə soruşdu: “Nəyi oxuyum?” Cəbrayıl (ə) ikinci dəfə “Oxu!” – deyə israr etdi. Peyğəmbər acizliklə eyni sözü söylədi: “Axı nəyi oxuyum?” Mələk üçüncü dəfə gözəl səslə ilk vəhyi – Qur’ani-kərimin 96-cı “Ələq” surəsinin ilk beş ayəsini oxudu: “Yaradan Allahın adı ilə oxu! O, insanı laxtalanmış qandan yaratdı. Oxu, sənin Allahın ən kəramətlidir. O, insana qələmlə yazmağı öyrətdi. O, insana bilmədiklərini öyrətdi”. Cəbrayılın (ə) ardınca Həzrət Muhəmməd (s) də ayələri təkrar etdi. Sonra mələk gözdən itdi və Peyğəmbər mağaradan çıxıb özünü itirmiş halda evə tərəf üz tutdu. Evin qapısında Onu həyat yoldaşı Xədicə qarşıladı. Xədicə Mühəmmədin (s) gec qayıtmasından narahat olub ardınca adam göndərmişdi, amma göndərilən adam şəhər ətrafında çox gəzsə də, Peyğəmbəri görməyib geri dönmüşdü. Həzrət Məhəmməd (s) mələklə qəfil görüşdən özünü itirmişdi. Ona görə də yorğunluq hiss edib, dincəlmək üçün uzandı. Bu arada Xədicə əmisi oğlu, mütərəqqi fikirli, təkallahlı əqidəsinə malik olan Vərəqə ilə görüşüb əhvalatı ona danışdı. Vərəqə əmisi qızının inamını daha da dərinləşdirib söylədi ki, Muhəmməd (s) həqiqətən peyğəmbərliyə təyin edilmişdir, çünki onun başına gələn hadisə yalnız peyğəmbərlərə aiddir. Xədicə əmisi oğlugildən evə qayıdan kimi Həzrət Mühəmmədin (s) peyğəmbər olduğuna və uca Allah tərəfindən bu məqama təyin edildiyinə iman gətirib İslamı qəbul etdi və ilk müsəlman oldu. Ertəsi gün Peyğəmbərimizin əmisi oğlu, onun evində yaşayan 10 yaşlı Əli (ə) kəlmeyi-şəhadəti deyib müsəlmanlığı qəbul etdi. Uzun müddət müsəlmanların sayı bu üç nəfərdən (Peyğəmbər, Xədicə və Əli) artıq olmadı. Onlar birlikdə ibadət edir, birlikdə namaz qılırdılar. Həzrət Muhəmməd (s) peyğəmbərliyə təyin edildikdən sonra üç il ərzində çox gizli şəkildə fəaliyyət göstərərək, etimad bəslədiyi məhdud saylı şəxsləri İslama dəvət etməklə məşğul oldu. Həzrət Xədicə və Əlidən (ə) sonra Peyğəmbərimizin oğulluğu Zeyd (r.ə) İslamı qəbul etdi. Ondan sonra Əbu Bəkr , Əbu Zər , Osman , Əbdürrəhman ibn Ovf , Həzrət Əlinin (ə) qardaşı Cəfər , Əmmar  və daha bir neçə şəxs bir-birinin ardınca müsəlman oldu islam.az

Həzrət Muhəmməd (s) 03.01.2025

Quranda həzrət Məhəmmədin (s) sonuncu peyğəmbər olması ilə əlaqədar nə kimi dəlillər vardır?

Peyğəmbərin (s) xatəmiyyəti ilə əlaqədar dəlil olaraq istifadə olunan ayələr iki qrupdur: 1. Nübüvvətin həmişəlik olaraq sona çatdığını aşkar formada çatdıran ayələr. « وَلکِنْ رَسُولَ اللّهِ وَ خاتَمَ النَّبِیینَ» 2. Digər dörd ayə isə Peyğəmbərdən (s) və islam şəriətindən sonra onu aradan aparacaq digər asimani kitab və ya şəriət gəlmiyəcəyinə dəlalət edir. Bu barədə ayələr çoxdur, nümunə olaraq bir neçəsi ilə tanış olaq: مَا کانَ مُحَمَّدٌ اَبا اَحَد مِنْ رِجَالِکُمْ وَ لکِنْ رَسُولَ اللّهِ وَ خاتَمَ النَّبِیّینَ وَ کَانَ اللّهُ بِکُلِّ شَیْء عَلِیماً 1. “Məhəmməd sizlərdən heç birinizin atası deyildir, lakin o, Allahın rəsulu və peyğəmbərlərin sonuncusudur və Allah hər şeyi biləndir”. (1) İslam dini cahiliyyət dövrünün qalıqları olan əsassız və yanlış adət və ənənələri aradan qaldırmaq üçün Peyğəmbərə (s) Zeydin (2) keçmiş həyat yoldaşı Zeynəb ilə ailə qurmasını əmr etdi. Bu evlilik Allah və onun Rəsuluna həqiqi mənada iman gətirməyənlər və eyni zamanda bu kimi cahil adət və ənənələrə illər boyu vərdiş etmiş bir cəmiyyət arasında boyük bir qalmaqala çevrildi. Onlar Peyğəmbərin (s) öz oğulluğu olan Zeydin keçmiş həyat yoldaşı Zeynəblə ailə qurmasını, öz adət-ənənələrinə əsasən, qəbulolunmaz hesab edirdilər. Allah-taala bu kimi batil düşüncələri aradan qaldırmaq üçün yuxarıda qeyd olunan mübarək ayədə bildirir ki, “Peyğəmbər (s) Zeyd də daxil olmaqla onların heç birinin atası deyil və buna görə də Zeydin keçmiş həyat yoldaşı olan Zeynəblə ailə qurmasının heç bir eybi yoxdur. Bəli, o, Allahın göndərdiyi peyğəmbəridir, o, hər an Allahın əmrlərini həyata keçirtməkdədir və bu evliliyin özü də həmin ilahi əmrlərdən biridir. Bəli, o, sizin atanız deyil, lakin peyğəmbərlərin sonuncusudur, artıq peyğəmbərlik onunla sona çatmışdır və ondan sonra başqa bir peyğəmbər və şəriət göndərilməyəcəkdir. Onun şəriət və peyğəmbərliyi qiyamət gününədək sabitdir”. تَبارَک الَّذی نَزَّلَ الْفُرقانَ عَلى عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعالَمینَ نَذِیراً “İnsanları (günahın nəticəsi və Allahın əzabından) qorxutsun deyə öz bəndəsinə Furqanı (Quranı) nazil edən Allah əzəmətli və böyükdür”. (3) Bəhs etdiyimiz ayə aşkar sürətdə bəyan edir ki, Quranın Peyğəmbərə (s) nazil olmasında hədəf həm Quranın, həm də Peyğəmbərin (s) qiyamətədək bütün insanları (Allahın əzabından) çəkindirməsidir. İmam Sadiq (ə) buyurur ki, «عالمین» “aləmin” kəlməsində məqsəd insanlardır və Allah hər bir insanı ayrılıqda bir aləm hesab etmişdir. Bunu təsdiq edən bir neçə Quran ayəsi də vardır: اَوَ لَمْ نَنْهَکَ عَنِ الْعالَمینَ “Camaat Lut peyğəmbərə (ə) dedi: “Biz səni aləmləri (insanları) himayə etməkdən çəkindirmədikmi?!””(4) Həmçinin, həzrət buyurmuşdur ki, böyük və kiçik olmaqla iki aləm vardır. “Böyük aləm” dedikdə xilqət və yaradılış aləmi, “kiçik aləm” dedikdə insan nəzərdə tutulur. Buna görə ki, insanın yaradılışı aləmin yaradılışı ilə oxşardır.(5) اِنَّ الّذینَ کَفَرُوا بِالذِّکْرِ لَمّا جاءَهُمْ وَ اِنَّهُ لَکِتابٌ عَزیرٌ* لایَاْتیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزیلٌ مِنْ حَکیم حَمید “O kəslər ki, Quran nazil olduğunda onu inkar etdilər, onları cəzalandıracağıq. Həqiqətən, Quran məğlubolunmaz bir kitabdır. Batil, istər əvvəlcədən, istərsə də sonradan heç vaxt ona yol tapa bilməmişdir və bu kitab hikmət sahibi olan Allah tərəfindən nazil olunmuşdur”.(6) Bu şərif ayədə «ذکر» “zikr” kəlməsi dedikdə Quran nəzərdə tutulur. Aşağıda qeyd olunan ayələr buna sübutdur: «اِنّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ اِنّا لَهُ لَحافِظُونَ » “Həqiqətən, Zikri (Quranı) biz nazil etdik və biz də onu qoruyacağıq!” (7) « وَ قالُوا یا اَیُّهَا الَّذی نُزِّلَ عَلَیْهِ الذِّکْرُ اِنَّکَ لَمَجْنُونٌ » “(Peyğəmbərə(s)) dedilər: “Ey Quranın nazil olduğu kəs! Sən məcnunsan (divanəsən)”. (8) «وَ اَنْزَلْنا اِلَیْکَ الذِّکْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنّاسِ ما نُزِّلَ اِلَیْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّروُنَ» “Biz Quranı sənə nazil etdik ki, camaata onlar üçün nazil olanı bəyan edib açıqlayasan. Bəlkə, düşünələr!”(9) Bütün bu ayələrdə qeyd olunan «ذکر» “zikr” kəlməsindən məqsəd Qurandır və «لا یاتیه» (la yətihi) kəlməsindəki əvəzlik «ذِکر» kəlməsinə aiddir. Buna əsasən, ayənin mənası belədir: Quran batilin heç bir halda nüfuz edə bilmədiyi bir kitabdır. Batilin Qurana nüfuzu bir neçə formada təsəvvür olunur: 1. Quran ayələri təhrif olunsun. 2. Onun hökmləri digər bir kitabın vasitəsilə aradan getmiş olsun. 3. Quranın xəbər verdiyi hadisələr baş verməsin və beləliklə, onun batil olması camaata aydın olsun. Ayə aşkar formada bəyan edir ki, batilin bu üç  formadan heç biri şəklində Qurana yol tapması mümkün deyil və bu kitab haqq olduğu üçün qiyamətədək insanlara höccət və dəlildir. Eyni zamanda, həmin məna bu mübarək ayədən də məlum olunur. اِنّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ اِنّا لَهُ لَحافِظُونَ “Həqiqətən, Quranı biz nazil etdik və biz də onu qoruyacağıq!” Bu ayəyə əsasən, Quran batilin ona nüfuz edə bilmədiyi və qiyamətədək bu cür təsirdən amanda olan, sabit və haqq bir kitabdır. Nəticədə, Quranın höccət olması əbədidir və bu, Peyğəmbərin (s) risalət və şəriətinin əbədi olması və o həzrətdən sonra digər bir peyğəmbər və şəriətin gəlməyəcəyi deməkdir. وَ اُوحِیَ اِلَیَّ هذَا الْقُرانُ لاُنْذِرَکُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ “De: “Bu Quran sizi və bu Quranın çatdığı hər bir kəsi onun vasitəsilə qorxudaraq nəsihət edim deyə mənə vəhy olunmuşdur”. (10) Mərhum Şeyx Təbərsi bu ayənin təfsirində belə yazır: “Yəni bu Quran, onun vasitəsilə ətrafındakıları və eləcə də, qiyamət gününədək bu Quranın çatdığı hər bir kəsi ilahi əzabla qorxutması üçün Peyğəmbərə (s) vəhy olunmuşdur. Buna görə də, Peyğəmbər (s) buyurmuşdur: “Mənim tövhid və Allaha sitayişlə bağlı dəvətimdən xəbərdar olan hər bir kəsə Quran çatmışdır”. Yəni artıq o şəxs üçün höccət tamam olmuşdur. (Hər bir şey ona çatdırılmışdır). Hətta bəzi alimlər belə vurğulamışlar: “Quranın çatmış olduğu hər bir kəs Peyğəmbəri (s) görən və İslamın bütün maarif və həqiqətlərini o həzrətdən eşidən şəxs kimidir. Ümumiyyətlə, Quran harada olsa, camaatı Allaha sitayişə dəvət edib onları ilahi əzabla qorxudacaqdır”.(11) Buna əsasən, ayədən asanlıqla başa düşülür ki, Peyğəmbərin (s) risaləti qiyamətədək davam edəcəkdir. وَ ما اَرْسَلْناکَ اِلاّ کافّهً لِلنّاسِ بَشیراً وَ نَذِیراً وَ لکِنَّ اَکْثَرَ النّاسِ لا یَعْلَمُونَ “Və Biz səni bütün insanlara müjdə verən və onları qorxudan göndərdik, lakin insanların əksəriyyəti bunu anlamırlar”. (12) Bu ayəyə bir qədər dərindən diqqət etdikdə aydın olur ki, « کافّه» ümumilikdə bütün insanlara şamil olur, yəni “Biz səni bütün bəşəriyyət üçün peyğəmbər göndərdik” cümləsi “Sənin risalətin ümumbəşər, beynəlmiləl və əbədidir” cümləsi ilə eynidir, çünki əks halda o Həzrət ümumbəşər peyğəmbər ola bilməzdi. Son olaraq diqqətə çatdırmalıyıq ki, Peyğəmbərin (s) xatəmiyyətinə dəlil olaraq istifadə olunan ayələr iki qrupdur: 1. Nübüvvətin həmişəlik olaraq sona çatdığını aşkar formada çatdıran ayələr. İstər kitab və şəriət gətirən, istərsə də özündən əvvəlki peyğəmbərin şəriətini davam etdirən nübüvvət sona çatmışdır. « وَلکِنْ رَسُولَ اللّهِ وَ خاتَمَ النَّبِیینَ» 2. Digər dörd ayə isə Peyğəmbərdən (s) və islam şəriətindən sonra onu aradan aparacaq digər asimani kitab və ya şəriət gəlmiyəcəyinə dəlalət edir. (13) Bunu da qeyd etməyi lazım bilirik ki, Quranda bundan əlaə 5 eyni mövzulu ayə də ardır, yorucu olmamaq üçün onları da nəzərinizə çatdırmağı lazım bilmirik. Ayətullahul-Üzma Şeyx Məkarim Şirazi Peinevesht: 1. Əhzab surəsi, ayə 40. 2. O, Peyğəmbərin (s) oğulluğu idi və öz zövcəsi Zeynəbi boşamışdı. 3. Furqan surəsi, ayə 1. 4. “Məcməul-bəyan” təfsiri, c.4, səh.282; Hicr surəsi, ayə 70. 5. “Məcməul-bəyan” təfsiri, c.4, səh.282. 6. Fussilət surəsi, ayə 41-42. 7. Hicr surəsi, ayə 9. 8. Hicr surəsi, ayə 6. 9. Nəhl surəsi, ayə 44. 10. Ənam surəsi, ayə 19. 11. “Məcməul-bəyan” təfsiri, c.4, səh.282. 12. Səba surəsi, ayə 28. 13. “Mənşuri-cavid”, c.7, səh.317 və 336.

Həzrət Muhəmməd (s) 03.01.2025

Peyğəmbəri-Əkrəm (s) yaxın səhabəsi Əbuzər Qifariyə nəsihət edərkən belə buyurur

Peyğəmbəri-Əkrəm (s) yaxın səhabəsi Əbuzər Qifariyə nəsihət edərkən belə buyurur: یَا ابا ذر! أَ تُحِبُّ أَنْ تَدْخُلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ نَعَمْ فِدَاکَ أَبِی، “Ey Əbuzər! Behiştə getmək istəyirsən?” Əbuzər cavabında ərz edir: “Atam sənə qurban, bəli!” Peyğəmbər (s) Əbuzəri behiştə dəvət etmək əsnasında üç əsaslı şərti bəyan edir: 1. فَاقْصِرْ مِنَ الْأَمَلِ – Uzun arzuları başından çıxart: Bir çox rəvayətlərdə üzərində təkid edilən mövzulardan biri də möminin uzun-uzadı arzulardan yaxa qurtarmasıdır. Uzun arzular insanın ilahi vəzifələrini yerinə yetirməsinə əngəl törədir və onu mənəvi tərəqqidən saxlayır. İnsan arzusuna çatmaq üçün ilahi hədəfləri kənara qoyur, özündən bixəbər olur, sabahın fikri ilə dəyərli fürsətləri əlindən qaçırır. Uzun arzuların təhlükəsi barəsində, onların insanı şübhəyə salib sonra kiçik günahlara sövq etməsi və nəhayət, böyük günahlara əl atmağa qədər uçuruma sürükləməsi ilə bağlı təhlükə hiss edən imam Əli (ə) buyurur: “Ey camaat! Mən sizə görə ən çox iki şeydən qorxuram: biri nəfsin istəklərinə tabe olmaq, digəri isə uzun arzulara qapılmaqdır. Nəfsin istəklərinə uymaq insanı haqq yoldan saxlayar, uzun arzular isə axirəti unutdurur.” (“Nəhcül-bəlağə” (tərc.), xütbə 42, səh.127.) 2. وَ اجْعَلِ الْمَوْتَ نُصْبَ عَیْنَیْکَ – Ölümü gözlərinin önündə gör: İkinci şərt budur ki, həmişə ölümü xatırlasın. Bu şərtin birinci şərtdən sonra gətirilməsi, bu iki şərt arasında yaxın əlaqənin olduğunu göstərir. Çünki insan əgər uzun arzuları fikir dairəsindən çıxarmaq istəsə, gərək daim ölüm haqqında düşünsün. Çünki ölümü yadına salanda dünyəvi arzuların aqibəti və puçluğu da onun nəzərində mücəssəm olur. Buna görədir ki, uzun arzuları kənarlaşdırmaqla ölümü fikirləşmək arasında sıx əlaqə mövcuddur. Arzu etmək kamil olaraq insanın ixtiyarında deyil. İnsan maddiyyata önəm verən bir mühitdə tərbiyə tapdığı zaman, görməlilər və eşitməlilər ona təsir edir; onun gözünü və qulağını dünyaya dikdirib istər-istəməz dünyəvi arzuları onun qəlbinə yeridir. İndi nə etməliyik ki, dünyanın bər-bəzəyi bizi özünə cəlb etməsin və başımızda uzun arzular bəsləməyək?! Peyğəmbər (s) Əbuzərə tövsiyə edir ki, ölümü həmişə gözlərinin qabağına gətirsin. Əgər bir kəs həmişə bu həyatın sonunun ölüm olduğuna layiqincə diqqət yetirə bilsə, anlayacaqdır ki, bu dünyaya ürək bağlamağına dəyməz. Ürək bağlanası şey sonsuz, tükənməz olmalıdır. Bu da ancaq axirətin pak həyatıdır. Rəvayətlərin birində Peyğəmbər (s) buyurur: “İnsanlarin ən zirəki ölümü tez-tez xatırlayandır.” (“Biharul-ənvar”, c.6, səh.130.) Məlumdur ki, zirək insan aldanmaz, dünya və axirət arasında ən yaxşısını seçər. Zirək insan biləndə ki, dünyanin axırı ölümdür, ona məhəl qoymaz. Hər halda, ölümü anmaq dünya məhəbbətindən və onun arzularına mübtəla olmaqdan yaxa qurtarmaq üçün təsirli bir dərmandır. 3. وَ اسْتَحِ مِنَ اللَّهِ حَقَّ الْحَیَاءِ – Allahdan necə lazımsa həya et: Behiştə daxil olmağın üçüncü şərti Allahdan həya etməkdir. Peyğəmbərn (s) Allahdan həya etməyin lüzumunu açıqlayarkən Əbuzər fikirləşir ki, yəqin Peyğəmbərin (s) xüsusi məqsədi var, buna görə də soruşur: قَالَ قُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ کُلُّنَا نَسْتَحِی مِنَ اللَّهِ، “Ey Allahin Rəsulu (s), elə bizim hamımız Allahdan həya edirik.” Peyğəmbər (s) isə bu həyanın kafi olmadığını deyəndən sonra, Allahdan həya etməyin üç cilvəsini qeyd edir: قَالَ لَیْسَ ذَلِکَ الْحَیَاءَ، وَ لَکِنَّ الْحَیَاءَ مِنَ اللَّهِ أَنْ لَا تَنْسَى الْمَقَابِرَ وَ الْبِلَى، وَ الْجَوْفَ وَ مَا وَعَى وَ الرَّأْسَ وَ مَنْ حَوَى، “Allahdan həya etmək siz düşünən kimi deyil, Allahdan həya etmək odur ki, qəbirləri və viranələri yaddan çıxarmayasan.” Qəbiristanlıqlara üz tutub torpağın altında uyuyan ölülər və onların aqibəti haqqında fikirləşəsən. Əxlaq ustadları da şagirdlərinə tövsiyə edirdilər ki, hər gün qəbiristanlığa getsinlər, ən azı həftədə bir dəfə olsa, qəbiristanlığa baş çəksinlər ki, bir az da olsa, ürəklərindən dünya məhəbbəti və maddi həvəslər təmizlənsin; heç olmasa, dünya və axirət arasında ümumi tarazlıq yaransın. Elə olmasın ki, insan dünyəvi işlərə qapanıb qalsın və dünya eşqi onun ürəyinə kölgə salsın, Allah xofunu dərk etmək istəməsin və imam Hüseynin (ə) adı gələndə gözləri yaşarmasın. Ya da behiştin və onun nemətlərinin adı çəkiləndə ürəyi çırpınmasın. İlahi həyanın ikinci nişanəsi budur ki, insan nə yediyinin fərqində olmalıdır. Əgər insan əlinə keçən hər şeyi içəri ötürsə və haram loğmanı yeməkdən çəkinməsə, get-gedə qəlbini qəsavət basacaq, ürəyindəki ilahi nur sönməyə başlayacaq. İnsan nə yediyinə diqqət etməlidir. Ürəyin qəsavətinə səbəb olan şübhəli, haram yeməklərdən uzaq durmalıdır. Belə olmazsa, onda ibadətə meyil zəifləşəcək və ürəyində Allah qorxusu, behişt şövqü və Allah dərgahına yaxınlaşmaq hissi əmələ gəlməyəcəkdir. Deməli, ilahi həyanın yaranması üçün qarına və orada yer tutan yeməklərə diqqət zəruridir. Qurani-Kərimdə insana tövsiyə edilir ki, nə yediyinə fikir versin: “(Ey) insan, nə yediyinə bir bax!” (“Əbəsə” surəsi, ayə 24.) İlahi həyanın üçüncü nişnəsi budur ki, insan baxıb görsün, başında hansı fikri bəsləyir, ağlından hansı arzular, havalar keçir. Əgər xəyalını batil fikirlərdən ələyib təmizləsə və qəlbinin təmizliyinə çalışsa, ilahi həyanı orada yerləşdirə biləcəkdir. Həzrət buyurur: “Başını və onda olanlara, yəni gözə, qulağa, dilə nəzarət et.” Hədisin davamında Peyğəmbər (s) Əbuzərə buyurur: وَ مَنْ أَرَادَ کَرَامَةَ الْآخِرَةِ فَلْیَدَعْ زِینَةَ الدُّنْیَا، فَإِذَا کُنْتَ کَذَلِکَ أَصَبْتَ وَلَایَةَ اللَّهِ. “Axirətin kəramətini istəyən kəs dünya zinətlərini tərk etməlidir. O vaxt ki belə ola bildin, bil ki, Allaha dostluq məqamına çatmısan.” Elə ki, insan dünyadan qırıldı, ona etinasız oldu, meylini axirətə, onun əbədi nemətlərinə və Allaha yaxınlaşmağa salacaq, axirətdə əziz və kəramətli kəslərdən olacaqdır. Bunun müqabilində, əgər dünya insanın nəzərində böyük görünsə, axirət nəzərində kiçiləcəkdir. İlahi, bizi Öz nemətlərindən düzgün istifadə etməkdə müvəffəq et və behişt yolundan uzaqlaşdırma! (“Tuşeye-axirət” – Axirət azuqəsi, 2-ci cild, Ayətullah Misbah Yəzdi, 25-ci dərs, səh.63-73.) (Maide.az)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75